حال دخترم وخیم است

مادر هنگامه شهیدی: حال دخترم وخیم است
مژگان مدرس علوم

در حالی که وضعیت جسمانی هنگامه شهیدی روزنامه نگار و فعال حقوق بشر حاد می باشد و نیاز به معالجه و مراقبت های پزشکی خارج از زندان دارد اما هنوز مقامات قضائی با درخواست مرخصی وی موافقت نکرده و از تماس تلفنی و ملاقات حضوری وی با خانواده اش نیز ممانعت به عمل می آید.
گفتنی است هنگامه شهیدی در روز سه شنبه ۹ تیر ۱۳۸۸ و در پی دستگیری‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری بازداشت شد. در دوم آبان قرار مجرمیت برای او صادر شد و پروندۀ وی به دادگاه فرستاده شد و در اردیبهشت ۱۳۸۹ قاضی شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران در حکمی ناعادلانه وی را به شش سال حبس تعزیری به اتهام تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت کشور و توهین به رئیس دولت محکوم کرد.
به همین مناسبت “جرس” با خانم ناهید کرمانشاهی مادرهنگامه شهیدی در خصوص وضعیت نامناسب جسمانی وی به گفتگو پرداخته که در پی می آید:

خانم کرمانشاهی می توانید در خصوص آخرین وضعیت دخترتان توضیح دهید؟ و آخرین ملاقاتی که با ایشان داشتید چه زمانی بوده است؟

هفته ای یکبار به مدت یک ربع ملاقات کابینی می دهند و خیلی سریع ساعت ملاقات تمام می شود. آخرین ملاقاتی که من با دخترم داشتم به صورت کابینی بوده و چهار هفته است که دخترم حق تماس تلفنی با خانواده را ندارد. من ماه هاست که پیگیر گرفتن مرخصی برای هنگامه هستم اما تاکنون این امر میسر نشده است. هنگامه به شدت مریض است و از درد کلیه، معده و قلب رنج می برد اما نه تنها مرخصی به وی داده نشده بلکه از تماس تلفنیش با خانواده هم جلوگیری به عمل می آید. این در حالی است که ملاقات حضوری، دسترسی به تلفن و مرخصی از حقوق “اولیه” و ابتدائی یک زندانی می باشد. دخترم در حال گذراندن حکمش است و باید به این حقوق دسترسی داشته باشد. من هر چه تلاش می کنم تا بتوانم برای دخترم مرخصی بگیرم تا بتواند در بیمارستان درمانش را ادامه دهد به هیچ جایی نمی رسم. خود من هم مریض هستم، ناراحتی قلبی و پادرد و زانودرد دارم، دیگر خسته شده ام و دیگر نمی دانم باید به کجا و چه کسی رجوع کنم تا برای پیگیری معالجۀ بیماری دخترم جوابی بگیرم. در این ماه رمضان و گرما و با بیماریم باید نگران و پیگیر وضعیت وخیم جسمانی دخترم باشم بدون هیچ پاسخگویی. اگر هر چه زودتر دخترم برای معالجۀ بیماری‌های گوناگونی که در زندان به آنها مبتلا شده به بیرون از زندان منتقل نشود وضعیت جسمانیش مشکل ساز خواهد شد.

وضعیت جسمانی و روحی هنگامه چطور است؟

هنگامه از ششم اسفند داخل زندان است و حکمش اجرا شده و وضعیت جسمانی مناسبی ندارد و به خاطر بیماری هایش خیلی دارو مصرف می کند. علاوه بر اینها افسردگی و ناراحتی اعصاب هم پیدا کرده است. با این همه نه مرخصی دارد نه ملاقات حضوری، من نمی دانم در این شرایط چه کسی باید جوابگوی من باشد؟ آقای دادستان یا کس دیگری؟ دخترم به حدی بیمار است که به مقدار زیادی باید دارو مصرف کند. با این شرایط دیگر نمی تواند در زندان بماند و باید هر چه سریعتر در خارج از زندان معالجه شود. دخترم زمانی که بند 209 بود لوزه اش عفونت کرد و این ناراحتی هنوز ادامه دارد و تبش قطع و وصل می شود و خود دکترهای اوین گفته اند باید از لوزه اش تکه برداری شود. الان هم با این همه دارویی که مصرف می کند بسیار ضعیف شده است. به علت وخامت حالش دوبار از زندان به بیمارستان منتقل شده و تحت عمل ام آر آی مغز قرار گرفته و به علت مواردی که در ام آر آی دیده شده و گویای وخامت شدید حال وی بوده هنگامه باید هر چه سریعتر به وسیله نورولوژیست معاینه شود و تحت درمان قرار گیرد. اما با تمام این شرایط مسئولین هیچ کاری برای درمانش انجام نمی دهند و ما همچنان در انتظار به سر می بریم و نمی دانیم دیگر به کجا باید رجوع کرد؟

در ملاقات کابینی که با هنگامه داشتید خود وی از وضعیتش در زندان چه می گفت؟

چند وقت پیش با هنگامه ملاقات داشتم، هنگامه ناراحت بود و از روزی که تماسش با خانه را قطع کرده اند خیلی ناراحت است چون حق و حقوقش را گرفته اند. حقش ملاقات حضوری با خانواده اش است که ازش محروم است.

آیا وکیل هنگامه توانسته با وی ملاقات کند؟

وکیل ایشان که آقای محمد مصطفایی بود که از کشور خارج شد. من از آقای علیزاده طباطبایی خواهش کردم وکالت دخترم را قبول کنند. بعد از آن وقتی هفتۀ پیش آقای علیزاده طباطبایی برای صحبت کردن با هنگامه به زندان مراجعه کرده به او اجازه ملاقات ندادند.

شما چه مدت است که برای هنگامه تقاضای مرخصی کرده اید؟

الان ماه هاست که من پیگیر گرفتن مرخصی برای دخترم می باشم اما هنوزهیچ نتیجه ای نگرفته ام. حال هنگامه بسیار بد و وخیم است به طوری که در زندان وی تحت درمان است و از وی عکسبرداری می شود. اما نمی دانم با اینکه خودشان می دانند حال دخترم وخیم است چرا وی را به بیمارستان منتقل نمی کنند؟ من به آقای دادستان چندین بار نامه نوشته ام و تقاضای ملاقات حضوری با ایشان را کرده ام تا در خصوص بیماری دخترم صحبت کنم اما هیچ جوابی نمی دهند.

به عنوان آخرین سؤال چه صحبتی با مسئولین دارید؟

من خواهر دو شهید هستم و دخترم بچۀ انقلاب است، این انقلاب و جمهوری اسلامی مگر مال ما نبوده است؟ من نمی دانم دخترم به چه جرمی باید در زندان باشد؟ هنگامه در خارج از ایران مشغول تحصیل بوده و برای ملاقات خانواده اش به ایران آمد و الان به ناحق در زندان، آن هم تحت این شرایط نگهداری می شود.
من از قوۀ قضائیه و از آقای دادستان می خواهم به وضعیت زندانیان وعلی الخصوص دختر من که در شرایط دشوار جسمانی به سر می برد توجه و رسیدگی کنند. خود آقای دادستان حدود دو ماه پیش که به داخل زندان رفته بودند و با هنگامه ملاقات داشته و قول پیگیری داده است اما تاکنون هیچ رسیدگی به وضع دخترم نشده است. همۀ مقدمات اولیه برای گرفتن مرخصی را انجام داده ایم اما هیچ جوابی نمی دهند و نمی گویند “چرا” مرخصی داده نمی شود؟ خود من از آقای دادستان تقاضای ملاقات کرده ام اما جوابی به من نمی دهند وهر بار که زنگ می زنم و با این پادرد مراجعه می کنم می گویند هر وقت زمانش رسید با شما تماس می گیریم. دیگر خسته شده ام، نه تنها از قوۀ قضائیه بلکه از رهبری هم می خواهم تکلیف زندانیان سیاسی را مشخص کنند. اگر زندانی هستند یک سری حقوقی دارند که باید رعایت شود. دختر من مطابق با همین حقوق اولیه باید تماس تلفنی، ملاقات حضوری و حق مرخصی داشته باشد اما هیچکدام را ندارد و آخرین حرفم این است که دختر من به شدت مریض است و باید در خارج از زندان تحت معالجه قرار بگیرد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: