قهوه تلخ یا سرنوشت تلخ طنز در ایران

قهوه تلخ یا سرنوشت تلخ طنز در ایران
الهه مشایخی
سریال ها، فیلم های سینمایی و آگهی های بازرگانی از جمله روش های انعکاس سلسله مراتب ارزش های اجتماعی هستند. هر فیلم به نوعی تصویری از دنیای ما را منعکس می کند و یا تصویری از دنیای مطلوب فیلم ساز را به نمایش می گذارد. این تصاویر به مرور هویت ما را می سازند و به تعاریف ما از پدیده های زندگی روزمره جهت می دهند. نحوه ی برساخته شدن هویت جنسی در جوامع مردسالار به این ترتیب است که این نظام ها تفاوت های زیست شناختی بین زن و مرد را به الگوهای فرهنگی «زنانگی» و «مردانگی» تعمیم می دهند تا رفتارهای خاصی زنانه یا مردانه تلقی شود. با گذشت زمان و تکرار چنین روندی تفاوت میان «ذات زنانه» و «ذات مردانه» امری طبیعی و مناقشه ناپذیر می گردد و این گونه، تفاوت میان جنس و جنسیت را محو می کنند. به خواندن ادامه دهید

آب، بابا، افلاطون

آب، بابا، افلاطون
منوچهر دین‌پرست
بابا من چرا به دنیا آمدم؟ چرا من با رنگ قرمز نقاشی می‌کنم؟ اصلاً رنگ قرمز چیست؟ چرا خانۀ ما در تهران است و در لندن نیست؟ چرا من باید راست بگویم؟ مرگ چیست و چرا ما می‌میریم؟ چرا به این آقا دروغ گفتی؟ من چه‌طور به دنیا آمدم؟ آیا دنیای دیگری هم هست؟.. به خواندن ادامه دهید

جدایی نادر از سیمین در روزنامه های بریتانیا

جهان زن ـ فیلم «جدائی نادر از سیمین» فیلمی است اجتماعی. موضوع هنر در ایران، موضوع ممنوعه ای است. زیرا هنر تصویرگر زندگی است. و زندگی در ایران تحت حکومت اسلامی، تحت کنترل دیدگاه های مذهبی و تاریک اندیشانه. روایت واقعی زندگی نیز در حکومت توتالیتر هم ممنوع است . زیرا با جامعه ای که حاکمان می خواهندد نشان دهند در تناقض قرار می گیرد. از این روست که هنر ایرانیان بخصوص هنر سینما باید در جهان مورد بحث و بررسی قرار گیرد و در ایران بحث جدی و آزاد پیرامون آن منطقه ممنوعه ای است. این هم جلوه دیگری از ظلم استبداد دینی است که بر این جامعه ی جوان و پویا روا داشته می شود. برای بهره گیری از تراوت و سرزندگی زندگی نرمال باید از این استبداد دینی گذشت. به خواندن ادامه دهید

در کمپ به دنیا آمده ام اما نمی خواهم در کمپ بمیرم…

پناهجویی که 26 سال عمرش را در کمپ گذرانده است، می گوید: در کمپ به دنیا آمده ام اما نمی خواهم در کمپ بمیرم…
آرش شریفی
آزاد جوانمیری پناهجوی ایرانی است که در کمپ التاش (عراق) در اوج بی پناهی آوارگی از مادر متولد و الان 26 ساله که سرگردان. و بلاتکلیف در مسیر کمپ های التاش، ناکجا آباد و الولید کودکی، نوجوانی و جوانی خود را گذرانده و می گذراند. به راستی کدام یک از ما چنین فاجعه ای را لمس و تا به حال به چشم خود دیده ایم؟ به خواندن ادامه دهید