زنان مصر ـ بزرگترین بازندگان انقلاب ناتمام

زنان مصر دوشادوش مردان برای دمکراسی در مصر جنگیدند، بعد از انتخابات هم، اما از قدرت بسیار فاصله دارند!
شریعت را خدا ننوشت، مردها نوشتند!
( مارتین گلن – برگردان: اکبر فلاح زاده )
بهار عربی که بعد از سال‌ها دیکتاتوری، دلسوختگان را گرم کرده بود به نتایج دلخواه آنها نرسیده است و به مرور بسیاری را دلسرد می‌کند، با این حال به گفتۀ جوانان مصری جای نومیدی نیست چون انقلاب هنوز تمام نشده است، شرایط اقتصادی و اجتماعی در کشورهای فلک زده خرابتر از آن است که به این زودی‌ درست شود، جرقه‌ای که خودسوزی جوان تونسی به خرمن نارضایتی مردم منطقه زد آتشی شد که شعله‌اش به این زودی‌ها خاموش نمی‌شود، با این حال نمی‌توان انکار کرد که بسیاری از جمله مصری‌ها سرخورده شده‌اند، زنان مصری افسرده‌اند، آنان بزرگترین بازندگان انقلاب ناتمام مصر هستند، انقلاب می‌شود که وضع بهتر شود نه بدتر! زنان اما مستأصل مانده‌اند که چه کنند؟ این زنان با هزار آرزو پا به پای مردان علیه حکومت دیکتاتوری مبارک مبارزه کردند و موفق به سرنگونی او شدند اما اکنون خودشان نگونسار شده‌اند! تصاویر و فیلم‌های ویدئویی که از کتک زدن زنان در خیابان‌های مصر در همۀ دنیا پخش شده مردم را حیران کرده است، عده‌ای سرباز و پلیس‌ زنی را وحشیانه روی زمین می‌کشند و سبعانه با باتوم به سر و رویش می‌زنند، با پوتین به سینه‌اش می‌کوبند و له و لورده و نیمه لخت وسط میدان تحریر رهایش می‌کنند!

این زن از خیل زنانی بود که دلگرم از آتش قیام مردم برای آزادی همراه دیگر مردم ستمدیده علیه حکام مصر تظاهرات کرده بود اما به جای شهد پیروزی، زهر تحقیر و کتک به خوردش داده شد، زنان به طور سیستماتیک از جامعه حذف می‌شوند، درواقع یک سال پس از سقوط حسنی مبارک معلوم شده است که زنان بازندگان بزرگ این تغییر بوده‌اند! نتیجۀ انتخابات پارلمانی نیز به ضرر آنهاست و فقط شمار اندکی از آنها توانسته‌اند به مجلس ۴۹۸ نفری مصر راه یابند، زمان حسنی مبارک زنان ۱۲ درصد سهمیه داشتند اما شورای نظامیان حاکم این سهیمه را لغو کرده‌ است، احزاب سیاسی نیز موظف بودند دست کم اسم یک زن را در فهرست‌های انتخاباتیشان بگنجانند اما در انتخابات اخیر سلفی‌های به غایت محافظه کار زیر بار نرفتند که عکس زنی را در میان نامزدهای خودشان بگذارند، آنها برای رفع تکلیف عکس گل را به جای صورت زن روی پلاکاردهای تبلیغاتیشان چسباندند! در میان اخوان المسلمین هم که با ۲۲۰ کرسی اکثریت مجلس را در اختیار دارند زنان هیچ اختیاری ندارند! با این وضعیت در میان ۱۰۰ قانونگزاری که آخر ماه فوریه امسال از میان نمایندگان دستچین می‌شوند هیچ زنی نخواهد بود! در شورای حکومتی دست نشاندۀ سران ارتش هم تنها سه نفر از اعضای سی نفرۀ کابینه زن‌ هستند، تمام ۲۷ استاندار کشور مرد هستند، رئیس جمهوری هم که آخر ماه ژوئن قرار است انتخاب شود حتماً مرد خواهد بود!

زنان مصری افسرده‌اند. آنان بزرگ‌ترین بازندگان انقلاب ناتمام مصر هستند. انقلاب می‌شود که وضع بهتر شود، نه بدتر. زنان اما مستاصل مانده‌اند که چه کنند

در قیام علیه حکومت دیکتاتوری زنان دوش به دوش مردان جنگیدند، ۱۸ روز تمام در میدان تحریر ماندند، بیماران و مجروحان را تیمار کردند، اما دست آخر که مبارک سقوط کرد به آرزویشان ( آزادی و برابری با مردان ) نرسیدند، هدى بادران Hoda Badran رئیس “اتحادیه زنان عرب” (AAW) و از دیپلمات‌های کار کشتۀ سازمان ملل دلش خون است که در زمینۀ آزادی و عدالت اجتماعی چیزی گیر زنان نیامده است! او می‌گوید: ” تمام تصمیم‌های مهم سیاسی فقط به یک سو متمایل بودند، به این که زن‌ها را از قدرت پس برانند و در تصمیم‌گیری‌ها شریک نکنند!” به راستی هم که اگر خوب نگاه کنیم خانه از پای بست ویران است، بنا به تحقیق یک سازمان بررسی‌های اقتصاد جهانی در ژنو وضع مصر از نظر برابری حقوق اجتماعی زن و مرد بسیار نامناسب است، از میان ۱۳۴ کشور مورد مطالعۀ این سازمان مصری‌ها در ردیف ۱۲۵ قرار دارند، تنها دلخوشی مصری‌ها شاید این باشد که وضعیتشان از بقیۀ کشورهای عربی چندان بدتر نیست، در این فهرست تونس که وضعیتش کمی بهتر است در ردیف ۱۰۷ است، چند کشور اروپای غربی در بالاترین و کشورهای آسیائی و آفریقایی در قعر این فهرست قرار دارند، در همه پرسی این سازمان در میان افراد برگزیده‌ای از گروه‌های مختلف ۶۰ درصد مردان مصری به آزار جنسی زنان اعتراف کرده‌اند، تبعیض بی حساب و کتاب در پیدا کردن کار و هم تحقیر و توهین در موقع کار، ختنۀ دختران و ازدواج با دختربچه‌ها هم جای خود را دارد و در این کشور جزو امور روزمره است.
چند هفته بعد از سقوط مبارک تظاهرات زنان به مناسبت روز هشت مارس (روز جهانی زن) در میدان تحریر برپا شد اما بیش از ۲۰۰ نفر با مشت و لگد به آنها حمله کردند! نیروهای ارتش فقط تماشاگر این صحنه بودند و به جای این که جلوی اراذل و اوباش را بگیرند زن‎های کتک خورده را بازداشت کردند و در زیرزمین موزۀ مصر از آنها آزمایش بکارت گرفتند! چندی بعد دادگاهی در مصر این “آزمایش بکارت” را ممنوع کرد، قبلاً یک ژنرال ارتشی در توجیه این کار انجام آن را برای رفع اتهام تجاوز از سربازان دانسته بود! از میان انبوه بازداشت شدگان فقط یک زن به نام سمیرا ابراهیم محمد (Samira Ibrahim Mohamed) جرأت کرد علیه شورای نظامی حاکم شکایت کند، این زن ۲۵ ساله هنوز دنبال محاکمۀ افسران مسئول ضرب و شتم و تحقیر جنسی زنان است اما هر روز تلفنی به مرگ یا تجاوز تهدید می‌شود! نوال سعداوی (Nawal al Saadawi) نویسنده و فمینیست هشتاد سالۀ مصری که از این همه ستم جانش به لب رسیده است فریاد می‌زند: ” قانون شریعت سر تا پا دروغ است، این قانون را خدا ننوشته است، مردها نوشته‌اند! ما زیر سلطۀ یک سیستم طبقاتی مردسالارانه‌ هستیم، ارتش بخشی از این سیستم و رژیم بخش دیگر آن است، همه در پی آنند که ما زن‌ها را کنار بزنند و اگر کنار نرفتیم هلمان بدهند و به زمین بزنند و زیر پا لهمان کنند!”
منبع
منبع:
سایت هفته‌نامه «دی تسایت»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: