حکم شرم آور زندان در پاسخ به دادخواهی زنی داغدیده ولی استوار

حکم شرم آور زندان در پاسخ به دادخواهی زنی داغدیده ولی استوار
خبر حکم چهار سال و نیم زندان منصوره بهکیش در روز ۱۵ فروردین ۱۳۹۱ در طی چند ساعت نه تنها توجه بسیاری از خبرگزاری های داخلی و خارجی را به خود جلب کرد بلکه اعتراض سریع بسیاری از فعالان و نهادهای حقوق بشری از جمله فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه را برانگیخت، زنی که به جرم دادخواهی شش تن از نزدیکترین اعضای خانواده اش که در سال های ۶۰ توسط حکومت جمهوری اسلامی به قتل رسیده یا اعدام شده بودند اینک خود که مسئولیت نگهداری مادر ۹۱ سالۀ داغدیده اش را نیز دارد محکوم به زندان می شود! گر چه دادگاه های حکومت جمهوری اسلامی در صدور احکام ضد انسانی ید طولائی دارند ولی آنچه خبر صدور این حکم شرم آور را سریع جهانی کرد این است که همدردی با مادران و خانواده های جانباختگان دهۀ ۶۰ و مادران عزادار کشته شدگان جنبش سبز و همراهی با مادران پارک لاله که با شمع و گل و عکس عزیزان جانباخته در پارک ها تجمع می کردند اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام محسوب می شود!

هر بار می شنویم که وکیلی به جرم دفاع از موکل خود در زندان های جمهوری اسلامی در بند می شود باز نمی توان حیرت نکرد! هر بار می شنویم که مدافع حقوق بشر دیگری به جرم آرمان های انسانی خود حبس و شکنجه می شود باز نمی توان به شنیدن حدیثی دیگر از این دست عادت کرد! و هر بار می شنویم که مادر یا دیگر اعضای خانوادۀ داغداری به جرم دادخواهی عزیزانش تهدید و زندانی می شوند باز نمی توان از این وقاحت در تحیر نماند! مگر نه این است که ژیلا کرم زاده مکوندی این زن شاعر و از حامیان مادران عزادار تنها به جرم همراهی با مادران پارک لاله اینک در زندان به سر می برد و بسیاری دیگر از این مادران و زنان آزاده با احکام طولانی مرتباً تحت آزار و پیگردهای غیر قانونی قرار می گیرند و یا ناچار به ترک وطن در دشوارترین شرایط شده اند؟ مگر نه این است که منصوره بهکیش تنها به دلیل حضور در خاوران و بهشت زهرا، شرکت در مراسم یادبود یا در همراهی و همدردی با مادران خاوران و مادران عزادار بارها تهدید، احضار و بازداشت می شود؟

یک بار در تابستان ۱۳۸۷ یک روز پس از شرکت در مراسم یادبود یکی از مادران خاوران به شکلی بسیار توهین آمیز در محل کارش در بانک کارآفرین بازداشت می شود، این بازداشت سه روز بیشتر طول نمی کشد ولی منجر به از دست دادن کارش می شود، در حمایت از مادران عزادار نیز دو بار دستگیر می شود، یک بار در ۱۴ آذر ۱۳۸۸ به همراه ۲۸ تن و بار دیگر در تاریخ ۱۹ دی ماه همان سال به همراه ۲۹ نفر دیگر از مادران در پارک لالۀ تهران بازداشت می شود، همچنین در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۰ در خیابان ولی عصر تهران دستگیر و مدت یک ماه را در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین در حبس می ماند و تحت شدیدترین بازجوئی ها قرار می گیرد و سرانجام با قید کفالت سنگین آزاد می شود.

«همبستگی جهانی با مادران پارک لاله ایران» ضمن اعتراض شدید به حکم ضد انسانی منصوره بهکیش و دیگر همراهان مادران پارک لاله چون ژیلا مکوندی مانند همیشه بر خواست های بر حق آن مادران پای می فشارد، آزادی تمامی زندانیان سیاسی – عقیدتی، لغو مجازات اعدام و محاکمۀ عادلانه، علنی و مردمی آمران و عاملان جنایات صورت گرفته توسط حکومت جمهوری اسلامی، این کارزار مؤکداً از حاکمان جمهوری اسلامی می خواهد به بازداشت های غیر قانونی و آزار و اذیت های خودسرانۀ خانواده های جانباختگان و آسیب دیدگان پایان داده و از دیگر سو دست یاری به سوی تمامی وجدان های بیدار جهان و نهادهای بین المللی حقوق بشری دراز می کند تا حکومت ایران را ملزم به رعایت مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر و عهدنامه های بین المللی خود در این خصوص بنمایند، حاکمان ایران باید بدانند پاسخ دادخواهی منصوره ها حبس و زندان نیست و استخوان های هزاران فرزند خفته در خاوران ها و بهشت زهراها همچنان در انتظار روز دادرسی فریاد می کشند!
همبستگی جهانی با مادران پارک لاله ایران
۲۱ فروردین ۱۳۹۱
منبع

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: