بزرگداشت پنجمین سالگرد تأسیس فوروم مادران صلح ایران

روز ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۱ مادران صلح ایران گرد هم آمدند تا روشن ماندن مشعل صلح خواهی محفل مادران که پنج سال پیش برای ترویج و گسترش فرهنگ صلح دوستی و مدارا گری افروخته بودند را جشن بگیرند.

 

 

بزرگداشت در فضایی دوستانه و صمیمی برگزار شد. مادران صلح پروانه آل بویه و فرشته جمشیدی مجریان مسلط و وقت شناس برنامه بودند. در ابتدا خانم جمشیدی به مهمانان خوشامد گفت و از مهمانان عزیزی که دعوت مادران را پذیرفته بودند قدردانی کرد .فرشته به درستی خطاب به مهمان گفت: حضور شادمانه شما دوستان عزیز؛ احساس مسئولیت و تعهد ما نسبت به یافتن مشی مدارا وترویج فرهنگ صلح خواهی را فزون ترخواهد کرد. حمایت های گرم شما وجودما ن را شادمان و گام های ما در مسیر پر تلاطم و نه چندان هموار صلح خواهی را استوار وامیدوار تر می گرداند. پروانه نیز از انگیزه ها و نیات صلح خواهانه مادران موسس فوروم ذکر خیرنمود وبه حاضران خوشامد گفت. در ادامه مراسم فرشته با اشعار بسیار زیبایی که گرد اوری کرده بود که به تناسب و فراخور صحبت های هر یک از مهمانان و مادرانی که سخنرانی و یا شعر خوانی داشتند ؛ با ادبیات غنی و صلح جویانه ادب پارسی زحمات آنان را پاس داشت و قدر دانی کرد..ومادر صلح پروانه نیزدر خلال مراسم و بین برنامه ها به منظور آشنایی هر چه بیشتر حاضران با فوروم مادران صلح ایران بخشهایی از اهداف و بیانیه اعلام موجودیت و اهداف مادران صلح را برای حاضران قرائت کرد.

اولین سخنران مراسم مادر صلح مینو مرتاضی بود. او که سخنان اش را با شعر” کوچه آشتی کنان” شاعر ملی شاملو آغاز کرده بود ؛فرارسیدن سالروز تولد فوروم مادران صلح را به مادران و مهمانان تبریک گفت و به پنج سالی که مادران صلح با نگرش های متفاوت وهمدلانه در کنار هم گذراندند و در غم و شادیهای یکدیگر کنار هم بودند اشاره کرد .اوگفت خدارا شاکرم که این پنج سال را به خوبی و نه الزاما به خوشی گذراندیم و بر همکاری و همگامی در راه صلح پای فشردیم .منظورم از خوب به قول سهراب سپهری این است که درپس و پیش هر اتفاق و حادثه ای قرار گرفتیم؛ برخلاف روش های تاریخی و پیشینی معمول در گروه ها که اغلب مبتنی بر موشکافی و ریزبینی و انگ و بر چسب زنی های بدبینانه بود؛ نوگرایانه سعی کردیم عاشقانه ترین و مداراگرانه ترین تعابیر را از هر حادثه و برخورد استخراج کنیم. تا بتوانیم زندگی و حیات گروهی مان را تداوم ببخشیم. مادر صلح مینو در ادامه صحبت هایش در باره صلح و آزادی و رابطه موجود بین این دو مفهوم عالی انسانی سخن گفت. (متن کامل سخنرانی مینو مرتاضی لنگرودی به زودی در سایت مادران درج خواهد گردید.) بعد از آن نوبت به شاعر جوان و خوش قریحه غزاله مرادی شد که اشعار زیبا و نغزش را با بیانی دلنشین برای حاضران بخواند. اشعار این شاعر در بخش آوای صلح قابل دسترسی می باشد. ترانه خوانی مادر صلح فهیمه که پس از شعر خوانی غزاله آغاز شد محفل مادران را شور و نشاطی معنوی بخشید. به خصوص ترانه زیبای «تفنگت را زمین بگذار!» که با هم سرایی مادران توام گردید. همان گاه بود که گل های صد خاطره بر اذهان مادران صلح و مهمانانشان شکفت که با شبنم اشک مادران آبیاری شدند و طراوتی تازه یافتند.

محفل پر شور و با صفای مادران با سخنرانی مادر صلح شهلا فروزانفر ابعاد جدی تر پیدا کرد. شهلا فروزانفربه تفصیل درباره ادبیات جنگ اعم از قصه و شعر جنگ و مقاومت و خشونت ذاتی مندرج در آنها برای مادران سخن گفت. که مورد توجه حاضران قرار گرفت. (متن کامل سخنرانی شهلا فروزانفردر سایت مادران درج خواهد گردید.)

پس از آن نوبت تجلیل از مادران شهدا که به راستی مظهر فداکاری و ایثار و گذشت و مدارا هستند رسید. از خانم مصطفی بیگی و خانم حسن زاده تقدیر به عمل آمد که مورد توجه و تشویق فراوان حضار واقع شدند. سپس از پروین فهیمی مادران صلح پروین فهیمی و زهره تنکابنی که به علت سفر در مراسم حضور نداشتند یاد و ذکر خیر شد. همچنین یاد و خاطره مادر جاودان صلح ایران؛ هاله سحابی که نماد کاملی از منش و رفتار مادرانه و صلح طلبانه مادران ایران زمین بود گرامی داشته شد.

آخرین برنامه سخنرانی به سرکار خانم صفوی وکیل پایه یک دادگستری تعلق داشت. خانم صفوی که پیش از تاسیس گروه یاوری سبز از جمله مدیران داوطلب و خیّر کهریزک بودند. در سال ۱۳۸۱ گروه یاوری سبز را تاسیس کردند. ایشان در سخنرانی آموزنده ای بیان داشتند با توجه به سابقه فعالیت های خیرخواهانه شان در موسسه سالمندان کهریزک اقدام به تاسیس گروه نیکوکاری یاوری سبز کرده اند. به نظر ایشان مهمترین معضل امروز جامعه ایران محرومین و سالمندان نیستند، بلکه کودکان سالم اما بی سرپرستی هستند که چون غنچه های نوشکفته بدون یاری باغبان دلسوز فرصت شکوفایی را از دست می دهند و نشکفته و ناخواسته درمعرض تند باد حوادث قرار می گیرند، پژمرده و پرپر می شوند. این کودکان معصوم که ناخواسته قربانی ضعف ها و سؤ مدیریت های اقتصادی– اجتماعی جامعه می شوند بیش از دیگران به یاری خیّرین نیازمند و محتاج اند و به همین سبب برای دستگیری و مدد رسانی اولویت دارند. بانو صفوی از خاطرات دوران وکالت شان در دفاع از مجرمان جوان یاد کردند و با بغض در گلو و اشک در چشم از خاطره جوانک محکوم به اعدامی که ده سال پیش داشتند، یاد کردند. مدیر موسس گروه یاوری سبز گفتند در دوران سی ساله وکالت تجارب تلخ و شیرین بسیار داشتم. اما تجربه تلخ دیدار و گفت و شنود با جوانک اعدامی که در جریان ریشه یابی علل ارتکاب جرایم توسط کودکان و جوانان داشتم را هرگز از یاد نخواهم برد. ایشان گفتند از جوانک پرسیدم چرا این قدر با خودت و دیگران بد کردی که به چنین زندگی پر زجر و حادثه و خشونت بار و مرگی چنین دردناک و اندوهبار دچار شدی؟ جوانک اعدامی به رغم جرایم سنگینی که مرتکب شده بود هنوز نگاهی مظلومانه و معصوم داشت. نگاهی از سر استیصال به من انداخت (که پس از گذشت ده سال هنوز رنج و رنگ استیصال نگاهش را از یاد نبرده ام) و گفت خیال می کنید من در یک خانه و خانواده و در کنار پدری زحمتکش و مادری مهربان رشد کرده و بزرگ شدم و آنگاه از سرشیطنت و خوشی و به دلخواه مرتکب جرم و جنایت شدم؟ نه اینطور نیست؛ من خانواده ای نداشتم. حتی سه بار هم فرصت نیافتم تا بر سفره پدر بنشینم وهرگز دست نوازشگر مادر را بر سرم حس نکردم. خانم صفوی به صراحت گفتند که این اعتراف دردناک جوانی بود که می توانست سرمایه آینده این مملکت باشد .اما متاسفانه کتاب زندگیش در منجلاب فقر و خشونت نوشته شد و با اعدام پرونده زندگی دردناکش برای همیشه بسته شد. این تجربه دردناک قویترین انگیزه من برای تاسیس گروه یاوری سبز شد.

ایشان ضمن اشاره به این مطلب که در حقیقت تنها پول و افراد پولدار نیستند که ابزار کار نیک و خیرند بلکه این فرهنگ خیّر بودن است که زمینه ساز کمک به کودکان خشونت دیده و محروم و بی سرپرست می شود. موسس مهربان گروه یاوری سبز که مهمان مادران صلح ایران بودند خطاب به حاظران گفتند: «کسانی که حس و توان کمک به کودکان بی سرپرست و یا بد سرپرست را در خود می بینند به کمک این کودکان بشتابند.» خانم صفوی در پایان سخنان شان به شعار نغز و معجزه آسای گروه یاوری سبز اشاره کردند و گفتند. ما این شعار را باور داریم، از این رو این جمله را سرلوحه کارمان قرار داده ایم.

انسان یک معجزه است زیرا باور دارد ”یا راهی خواهم یافت” یا” راهی خواهم ساخت”.

در پایان برنامه مادران صلح ایران از مهمانان و سخنرانان و شاعران و هنرمندانی که در آغاز ششمین سال تاسیس فوروم مادران صلح ایران کنارشان بودند و با محبت ها و تشویق ها و قدردانی هایشان امید و اعتماد مادران به راه و مشی صلح خواهانه شان را تقویت کردند. شال و بلوز و کارنامه فعالیت های مادران صلح ایران را به رسم یادبود اهدا کردند.

مراسم بزرگداشت سالروز تاسیس فوروم مادران صلح ایران با پذیرایی مختصر چای و شیرینی و زیتون و نوای خوش همسرایی مادران و مهمانان با سرود سر اومد زمستون پایان یافت.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: