گفتگو درباره سکسوالیته و معاشرت مردان و زنان / ترجمه محمد ربوبی

فرامرز دبهوی آزادی سکسمدرسه فمینیستی: فرامرز دبهوی والا[1] (۴۳ ساله) در انگلستان متولد شد . پیش از تولد، پدرش از هند به انگلستان سفر کرد تا دوره تخصص جراحی را تکمیل کند. این خانواده پس از پایان تخصص پدر به آمستردام مهاجرت کردند. فرامرز پس از اخذ دیپلم در آمستردام با کمک هزینه تحصیلی وارد آکسفورد شد و در رشته تاریخ تحصیل کرد و اینک استاد رشته تاریخ در اکسفورد است. کتاب او با نام «ریشه سکس»[2] ‌ یکی از پرفروش ترین کتابهاست. او با همسر و دو دخترش در لندن به سر می برد.
ادامهٔ نوشته

ده ها مرد و زن افغان روز ۲۶ دلو/بهمن در حمایت از قربانیان خشونت علیه زن، به خیابان‌های شهر کابل آمدند و راهپیمایی کردند.

تظاهرات زنان افغال علیه خشونتراهپیمایان با شعار «خشونت بس است، ما عدالت می‌خواهیم.» خواهان مجازات عاملین خشونت علیه زن شدند.

راهپیمایی امروز با هماهنگی پنجاه نهاد مدنی برگزار شد.

در این راهپیمایی ده‌ها مرد نیز در کنار زنان به خشونت علیه زنان اعتراض کردند.
ادامهٔ نوشته

قطع ۴ انگشت دست يک کارگر زن در محل کار

کارگران زن سیمانجهان زن: عدم رسیدگی به ایمنی محیط کار در سال گذشته میزان حوادث کار بسیار افزایش پیدا کرده است که بر اساس آمارهای داده شده مرگ‌های ناشی از حوادث کار 24 درصد افزایش یافته است. سازمان پزشکی قانونی اعلام کرد، مرگ و میر ناشی از حوادث کار در هفت ماهه امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل 24 درصد افزایش یافت و از 888 نفر در هفت ماهه سال گذشته به هزار و 101 نفر در سال جاری رسیده است.
ادامهٔ نوشته

نقد مجازات اعدام: یک باید فمینیستی-گلناز ملک

na be edamتا قانون خانواده برابر: مسایل کمی در دنیا وجود دارند که فمینیست‌های معاصر با آن‌ها درگیر نشده باشند و در مورد آن‌ها اظهارنظر یا موضع‌گیری نکرده باشند. فقر، تبعیض نژادی، تخریب محیط زیست، جنگ و غیره، سال‌هاست که جای خود را در مباحث فمینیستی باز کرده‌اند، اما مسیله‌ی مجازات اعدام به ندرت به عنوان یکی از اشکال عریان خشونت دولتی، از منظر فمینیسم، مورد بررسی قرار گرفته‌است. در این یادداشت قرار است به ضرورت مواجه با مجازات اعدام با دیدگاه فمینیستی پرداخته شود. فمینیسمی که این‌جا از آن حرف می‌زنم، فمینیسمی است که خود را نسبت به ارزش حیات همه‌ی انسان‌ها و حفظ آن متعهد می‌داند و حاضر نیست زجر و اندوه هیچ انسانی را با احساس رضایت فرد و یا دولتی، معامله کند. همچنین به فمینیسمی ارجاع می‌دهم که مبارزه با تمامی اشکال سلطه و خشونت و تبعیض را به عنوان مسیولیت سیاسی خود تعریف کرده‌است.
ادامهٔ نوشته