شروع یک پایان

خشونت 99این داستانِ خشونت خانگی نوشته‌ آلیسون پورتر است که سیزده سال از رابطه‌ پر از خشونتش را بازگو می‌کند.

خانه امن:می‌دانم چه زمانی شروع شد، فقط نمی‌دانم چرا. لحظه‌ شروع را چنان خوب به یاد دارم که انگار همین دیروز بود. هنوز می‌توانم صورتش را ببینم؛خشم و نفرت را در صورتش می‌بینم. خیلی سریع این اتفاق افتاد. قبل از آن، اصلاً انتظارش را نداشتم. و بعد از آن، چیزهای زیادی یاد گرفتم.یاد گرفتم به نشانه‌ها توجه کنم. یاد گرفتم آنطور عمل کنم که دیگران به من گوشزد می‌کنند. این طور بود که یاد گرفتم قدم‌هایم را بسیار با‌دقت بردارم تا مبادا ناراحت شود این هنری است که باید آن را کامل فرا گرفت. اما هرگز نتوانستم آن را بخوبی یاد بگیرم، حداقل نه در حد معیارهای مورد انتظار او.
ادامهٔ نوشته

شلیک از سایه: خشونت سایبری علیه فعالان زن ایرانی/زهرا باقری شاد/ نعیمه دوستدار

خشونت سایبری علیه زنان«فاحشه» و «هرزه» مودبانه‌ترین کلماتی است که مزاحمان سایبری با آن‌ها زنان نویسنده، روزنامه‌نگار و فعال عرصه مجازی را خطاب قرار می‌دهند. آن‌ها در کامنت‌های عمومی، در استتوس‌ها، در چت‌های خصوصی و …، به شکل فردی یا گروهی حمله‌های خود را آغاز می‌کنند. همه جا هم هستند؛ در توئیتر، فیس‌بوک یا وبلاگ‌ها و سایت‌ها. گاهی صفحات ویژه راه می‌اندازند تا در آن افشاگری کنند؛ گاهی ایمیل‌های گروهی می‌فرستند تا تعداد بیشتری از آدم‌ها را درگیر «اطلاع‌رسانی»‌ خود کنند. آزار سایبری زن و مرد ندارد، اما زنان را با شدت بیشتر و به شکل متفاوتی مورد هجوم قرار می‌دهد.

ادامهٔ نوشته

سفره‌های خالی، کوچه‌های بن‌بست

فقر سلامندانمیدان: در گزارش پیش‌رو نویسنده به روایت زندگی افرادی پرداخته است که شاید هیچ روایتی از وضعیت آن‌ها در جایی دیده نمی‌شود. دیگرانی که در روند زندگی روزمره و گذران اوقات فرصتی برای اندیشیدن به آن‌ها نیست. کسانی که حتا سفره‌ای ندارند که خالی باشد . وقتی که این روزها حتی پشت شیشه نانوایی‌ها می‌شود دید که نوشته شده، نان نسیه نداریم و یا در بقالی‌ها کاغذی خودنمایی می کند که خبر از نداشتن حساب دفتری می دهد. آیا تعداد مخاطبان این جملات این‌قدر زیاد شده است که فروشندگان تصمیم گرفته‌اند به شکلی عمومی اعلام کنند؟به تازگی هم از طرف مراجع دولتی خبر از «زنانه شدن فقر» داده می‌شود. موضوعی که در این گزارش مورد توجه قرار گرفته است.
ادامهٔ نوشته

اتهام: زن، ایرانی، متأهل، مشکوک

برابرسفر فمینیستی من: وقتی که من و شوهرم تمام شرایط ضمن عقد را امضا می‌کردیم و چند تا شرط هم خودمون اضافه کردیم، فکر می‌کردم خیلی زن باهوشی هستم. عقد ما بیشتر از یک عقد معمولی طول کشید. چون مجبور شدیم عاقد را به لحاظ حقوقی متقاعد کنیم که شرایط ضمن عقدی مثل حضانت طرفینی کودکان بعد از طلاق می‌تواند مبنای حقوقی داشته باشند. اما از این بی‌خبر بودیم که یکی از شرایط لازم برای زندگی انسانی من این است که شوهرم به من رضایت بده که تا آخر زندگی زناشویی اجازه خروج از ایران داشته باشم
ادامهٔ نوشته

وخامت حال نرگس محمدی و بازگشت به زندان بدون معالجه

narges-Mohammadi2 نرگس محمدی فعال حقوق بشر زندانی که در پی وخامت اوضاع جسمی به بیمارستان منتقل شده بود، بدون تکمیل درمان و در حالت نیمه بیهوشی به زندان بازگردانده شد.
ادامهٔ نوشته

دلم خانه می‌خواهد

زنان  معتاد کارتن خوابایران: ترانه بنی‌یعقوب: ینجا ایستگاه آخر نیست و نه خانه‌ای برای همیشه ماندن؛ اما ایستگاهی است موقتی برای کسانی که به ته خط رسیده‌اند. ساعت حدود ۸شب به خوابگاه «انبار گندم» می‌رسم. سرپناهی در بلوار گندم محله شوش که به همین نام هم معروف شده. اما روی تابلویش نوشته‌اند «مرکز شبانه نگهداری وابستگان به مواد مخدر» مرکزی برای زنان کارتن‌خوابی که فرزندی ندارند. آنها شب را در این مرکز سر می‌کنند و روزها بیرون می‌روند.
ادامهٔ نوشته

تامین اجتماعی از اخراج ۳۳ درصد زنان بعد از مرخصی زایمان خبر داد:منتظر اخراج بیشتر خانم‌ها از محل کار باشید

2مادران شیردهروزان: مهدخت قویدل- ۴۷ هزار زن بعد از مرخصی زایمان ۶ ماهه اخراج شده اند. تهدیدی جدی که باعث شده بسیاری از زنان از افزایش این مرخصی به ۹ ماه استقبال نکنند. طبق آمار سازمان تامین اجتماعی تقریبا یک سوم زنان بعد از مرخصی زایمان اخراج می‌شوند. معاون زنان دولت یازدهم در مورد اینکه چرا برخی خانم‌ها حاضرند به این مرخصی بی بازگشت بروند به روزان گفته است که “زن‌ها در شرایط بارداری یا وقتی بچه‌اش به دنیا آمده دیگر برایشان مهم نیست که بعدش چه اتفاقی می‌افتد. فقط می‌خواهند از این زمان عبور کنند و این شرایط را به راحتی پشت سر بگذارند.” پاسخی که به وضوح نشان می‌دهد بسیاری از زن‌ها مجبور می‌شوند بین اشتغال و فرزندآوری یکی را انتخاب کنند.
ادامهٔ نوشته

جریان زندگی را نمی‌توان متوقف کرد

مادران مبارزگفت‌وگو با رضا خندان

بیدارزنی: چندی پیش نرگس محمدی، فعال حقوق زنان و حقوق بشر، طی نامه‌ای از زندان اوین، شرایط خود و فرزندانش را شرح داد. این نامه ضمن برانگیختن همدلی‌ها، نقدهایی را نیز به دنبال داشت. برخی نقدها تلاقی کنشگری و مادری وی را نشانه گرفته و برخی نیز معتقد بودند که نوشتن از رنج‌های زندان و دوری از عزیزان زمانی که می‌دانیم اعمال ما چه عواقبی دارد چندان مناسب نیست. در این راستا با رضا خندان فعال حقوق بشر که با نقدهای مشابهی در زمینه‌ی فعالیت نسرین ستوده در زمان زندان وی مواجه بود مصاحبه‌ای انجام دادیم.
ادامهٔ نوشته