اطلاعیه مشترکِ تشکل های چپ در آمریکای شمالی به مناسبت هشت مارس روز جهانی زن

8mars-1گرامیداشت روز جهانی زن در هشتم مارس، ریشه در یک جنبش مبارزاتی برابری طلبانه دارد. این روز از زمانی که کارگران نساجی نیویورک برای بهبود شرایط کار و کسب حقوق اجتماعی برای کل زنان و در اعتراض به تبعیض و فرودستی زنان، محرومیت ، فشار کار و پائین بودن سطح دستمزد به خیابان ها آمدند، به عنوانِ روز جهانی زن مناسبت پیدا نمود. میتوان گفت که آغازِ پروسه جهتِ تعیینِ روزِ جهانیِ زن ابتدا از دل فعالیت های اعتراضی زنان کارگر در اوایلِ قرن بیستم در آمریکای شمالی نطفه بست و به پیشنهاد کلارازتکین(کمونیست آلمانی) در کنگره زنان سوسیالیست اروپا رسمیت یافت. از آن ببعد، 8 مارس به روزی سمبلیک تبدیل شد که زنان جهان، علیرغمِ گرایشات مختلف عقیدتی و سیاسی، بتوانند با الهامِ از آن مسیر تلاش ها و مبارزات در راهِ کسب و احقاق حقوق اولیه و جهانشمول خود را در بُعد جهانی و در همبستگیِ بین المللی با همدیگر به پیش ببرند.

زنان نیمی از جمعیت دنیا را تشکیل میدهند و طبیعی است که تحتِ شرایطِ تکاملِ تاریخی، در معرضِ تحولاتِ اجتماعی قرار میگیرند. موقعیت زنان و درجهِ ستم بر زن، از بهترین نمودارها و شاید گویاترین معیار برای ارزیابی شرایط حاکم اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در هر جامعه است. در همین راستا، اگر زن ستیزی یکی از مهم ترین مظاهر نابرابری و سنت گرایی باشد، بدیهی است که نهادینه شدنِ حقوقِ برابر و دمکراتیک برایِ زنان، نیز میتواند به مثابهِ یکی از اصلی ترین معیارها برای ارزیابی از سطحِ پیشرفتِ همه جانبه در هر جامعه شناخته شود.

روابطِ ستمگرانه بین مرد و زن، مرز نمیشناسد. تبعیض علیهِ زنان، در طول تاریخ به مثابه ابزاری برای تضمین نظم اجتماعی نابرابر و از جمله حفظِ سنتِ ارتجاعیِ مردسالاری، به عنوان عاملی برای سرکوب اجتماعی زنان مورد بهره برداری قرار گرفته است. در ایران و دیگر نقاطِ خاورمیانه شرایط برای زنان وخیمتر است و در دهه هایِ اخیر، با روی کار آمدنِ ارتجاعِ جمهوریِ اسلامی، حمایتِ دولِ غربی از رژیم هایِ واپسگرا در منطقهِ خلیج فارس بویژه عربستانِ سعودی و اضافه بر آن بخاطرِ تجاوزاتِ نظامیِ امپریالیستی و متعاقبا عروجِ جریان هایِ تحجر گرایِ مذهبی به مانندِ القاعده و داعش، مصائبِ عظیمی گریبانگیرِ مردم و بخصوص زنان در منطقه شده است. در واقع با گسترشِ جنگ و خونریزی در سطحِ جهان و بویژه در منطقه و با توجه به شرایط و اوضاع نابسامان و خانمان براندازِ اقتصادی – سیاسی در دنیا، ابعاد توحش و ستم گری علیه زنان گسترده تر گردیده است.

در ایران که قوانینِ قرون وسطائیِ تئوکراتیک بر روی کار است، حقوقِ دمکراتیکِ زنان، در سطحی گسترده نقض میگردد. از همان سالهای اولِ انقلاب، تحتِ سلطهِ قوانینِ تبعیض آمیزِ جمهوری اسلامی و وضعِ سیاستهائی مانندِ «سهمیه بندیِ جنسیتی» در محیط دانشگاه و کار، «امر به معروف و نهی از منکر» و «طرحِ صیانت از عفاف و کفاف»، محرومیتِ زنان از حقِ پوشش، طلاق، حضانت بر فرزند و در مواردی منعِ مسافرت و استخدام برایِ کار و تحصیل بدونِ اجازهِ همسر، زنانِ ایران در معرضِ اجحافاتِ گوناگونِ اجتماعی و بویژه ستمِ جنسیتی قرار گرفته اند.

در عین حال، در جهانِ امروز که استثمارِ سرمایه داری و فاصلهِ طبقاتی حکمفرما است، زنان همچنان در جایگاه فرودست بسر میبرند و روندِ گسترشِ نئولیبرال در سرمایه داری، اولین قربانیانِ خود را در میانِ زنان و بویژه بخش هایِ متعلق به طبقات و اقشارِ کارگری و محروم میابد که تحتِ استثمارِ مضاعف قرار دارند. بصورتی که فقر و بیکاری بشکل وسیعی فمینیزه شده، همه وجوهِ تبعیض و فرودستی، چه در عرصه خصوصی و چه در عرصه اجتماعی، بطور فراگیر غلبه یافته است. بدین خاطر است که رسالتِ روز جهانی زن، که بر مبنایِ دفاع از شرایط زیست بهتر، امنیت اجتماعی، تأمین حقوق اجتماعی زنان و برابری کامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آغاز گشت، همواره جایگاه سمبولیکِ رهائی آورِ خود را حفظ نموده است.

اگرچه زنان در برخی از کشورهای پیشرفته و مدرن توانسته اند برخی از حقوق اجتماعی خود را کسب کنند، اما تحتِ سلطهِ سرمایه داری هنوز قادر نشده اند به برابری کامل دست یابند، زیرا ظلم، ستم و نابرابری، از ویژگی های این سیستم نابرابر است. در این دنیای پر از محرومیت و استثمارِ سرمایه داری، زن نه تنها به عنوان فروشنده نیروی کار خود، یعنی در جایگاهِ یک کارگر، مورد استثمار و تبعیض شدید قرار دارد، بلکه با توجه به نبودِ حقوقِ برابر، با وسیعترین اجحافات در همه جوانب زندگی روزمره خود روبرو است و از آنجائیکه این امر در سطح کشوری و بین المللی صورت میگیرد، مبارزات زنان برایِ برچیدنِ روابطِ غیرِ انسانی، از جمله نابرابریِ بینِ زن و مرد، مرز نمیشناسد.

هم اکنون در سراسر دنیا، از زنانِ مبارز در منطقه چیاپاس (مکزیک) گرفته تا زنانِ قهرمان کرد در کوبانی و فعالانِ مدافعِ حقوقِ دمکراتیکِ زنان در منطقه خاورمیانه و ایران، دوش بدوشِ مردانِ آزادیخواه و برابری طلب برای ایجادِ دنیایِ غیر ستمگرانه و صلح آمیز مبارزه میکنند. شکی نیست که بدونِ مشارکتِ خلاق و آگاهانهِ زنان، این نیمی از جمعیتِ جهان، استقرارِ مناسباتِ عادلانه و درخورِ زندگیِ انسانی دست نیافتنی است. از همین روست که سالانه، میلیونها تن زن و مرد در اقصی نقاط جهان با برقراری اجتماعات و گردهمایی ها در هشتمِ مارس، ضمن گرامیداشت دستاوردهایِ تاریخیِ جنبش رهایی آورِ زنان، با فریادِ رسا به وجودِ هرگونه نابرابری و ستمِ اجتماعی اعتراض نموده، همواره مطالبات متحقق نشده زنان را برجسته میکنند.

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم

سوم مارس ۲۰۱۶

اسامی امضاء کنندگان به ترتیب حروف الفبا :

– اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن

– اتحاد چپ ایرانیان ونکوور

– اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

– بخشی از فعالین چپ در لس آنجلس

– کمیته ایرانیان چپ- شیکاگو

– کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه شصت در ایران – مونتریال

ایمیل آدرس، برای تماس و همکاری : iranianleftinnorthamerica@gmail.com

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: