دکمه شادی مغز انسان کجاست/تری ایگلتون | امیلی امرایی

happygirls_in_new_yorkجامعه سرمایه‌داری می‌خواهد نشان دهد یک کارگر شاد ١٢ درصد کارایی بیشتری دارد. برای همین‌ است که حالا علم احساسات را علم کرده‌اند و اسمش را گذاشته‌اند «بررسی و مدیریت احساسات».
به خواندن ادامه دهید

برابری زن و مرد ۱۷۰ سال دیگر طول می‌کشد

barabari6مجمع جهانی اقتصاد در گزارش ۲۰۱۶ خود روند پیشرفت برابری زنان و مردان در جهان را کند توصیف کرد. در رتبه‌بندی این گزارش ایران در بین ۱۴۴ کشور در رده ۱۳۹ قرار دارد.

مجمع جهانی اقتصاد در گزارش تازه خود می‌گوید دستیابی به برابری زن و مرد در جهان بیش از آن‌چه گمان می‌رفت طولانی خواهد شد.

کارشناسان مجمع جهانی اقتصاد چهارشنبه ۲۶ اکتبر / ۵ آبان در تازه‌ترین گزارش خود در این‌باره گفته‌اند برابری زن و مرد تا ۱۷۰ سال دیگر طول خواهد کشید.

سال گذشته این مدت زمان، ۱۱۷ سال عنوان شده بود.
به خواندن ادامه دهید

«دو میلیون زن سرپرست خانوار در ایران وجود دارد»

زنان سرپرستانوشیروان محسنی بندپی، رئیس سازمان بهزیستی ایران اعلام کرد که دو میلیون زن سرپرست خانوار در کشور وجود دارد که از این تعداد یک میلیون و ۸۰۰ هزار نفر فاقد همسر و ۱۰ درصد مابقی در سن پایین به واسطه طلاق، در این گروه قرار دارند.

به خواندن ادامه دهید

دو دختر کُرد ایزدی برنده جایزه ساخاروف شدند

nadia-murad-lamiya-aji-basharنادیا مراد و لامیا حاجی‌بشر، دو دختر کرد ایزدی عراق جایزه ساخاروف پارلمان اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۶ را به‌دست آوردند. آن‌ها مدت طولانی اسیر گروه «دولت اسلامی» (داعش) بودند.

شماری از نمایندگان پارلمان اروپا پنج‌شنبه ۲۷ اکتبر / ۶ آبان خبر برنده شدن دو دختر کرد ایزدی را بر روی صفحه توئیتر خود اعلام کردند.

نادیا مراد و لامیا حاجی‌بشر که خود قربانیان بردگی جنسی از سوی داعش شده‌اند فعالانه در راه شناسایی جنایت‌های صورت گرفته در مورد زنان کرد ایزدی تلاش کرده‌اند.
به خواندن ادامه دهید

نامه های فروغ و تصویر چندگانه پدیدآورنده احسان لطیفی روزنامه نگار

فروغ فرخزادانتشار نامه فروغ فرخزاد به ابراهیم گلستان همزمان با انتشار کتاب فرزانه میلانی درباره فروغ، با واکنش وسیعی در جامعه ایرانی و فضای مجازی روبرو شد. در این مقاله احسان لطفی، روزنامه نگار به بحث های مطرح درباره این نامه ها از جمله زندگی خصوصی و عرصه عمومی می پردازد. به زعم نویسنده، هنرمندان ایرانی در دوران زندگی از ترس گزند زمانه یا یادداشت شخصی ندارند یا آن را منتشر نمی کنند. پس از مرگ هم معمولا وابستگان و خانواده هنرمندان از ترس قضاوت جامعه مایل به انتشار آن ها نیستند تا تصویری یکدست و بی خلل از آن ها در حافظه جامعه باقی بماند. به نوشته لطفی انتشار این نامه ها گامی به جلو است برای شناخت شعرهای شاعر و هچنین جامعه ای که او در آن زیسته.
به خواندن ادامه دهید