گزارش سالانه کارزار منع خشونت خانوادگی

کارزار منع خشونت خانوادگی برای اولین بار در روز ۵ آذر ۹۵ طی مراسمی در تهران اعلامِ آغاز به کار کرد. همچنین بیانیه‌ای با امضای جمعی از فعالین حقوق زنان شروع به کار کارزار را تکمیل کرد. کارزار ابتدا در استان‌های گیلان، البرز، تهران، فارس، کردستان و آذربایجان مورد توجه قرار گرفت اما پس از اعلام حضور عمدتاً در استان گیلان، و شهرهای کرج و تهران فعالیت داشته است. در این فاصله‍ی زمانی فعالین کارزار توانستند ۲۵ کارگاه آموزشی-ترویجی مربوط به اهداف کارزار را برگزار کنند که ۱۵ کارگاه در سه شهر رشت، انزلی و املش در استان گیلان، ۷ کارگاه در شهر کرج و ۲۳کارگاه در شهر تهران برگزار شدند. مخاطبان ۲۳ کارگاه زنان و ۲ کارگاه مردان بودند. همچنین مخاطبان ۴ کارگاه در کرج مادران کودکان افغانستانی و یک کارگاه نیز پدرانشان بودند. فعالین کارزار همچنین دفترچه‌های راهنمای کارزار را در خیابان‌های برخی شهرها پخش و با گفت‌وگوی چهره‌به‌چهره با مردم (عموماً زنان)، کارزار را معرفی کردند و با آگاه‌سازی مردم، روایت‌های آنان را به‌صورت مکتوب جمع‌آوری کردند.
به خواندن ادامه دهید

کنترل بدن من حق من است، نه هیچ دولت، نه هیچ مذهب و نه هیچ فردی!

امسال در شرایطی خودمان را برای مبارزات «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» آماده می‌کنیم که سه سال از مبارزات مردم اصفهان علیه اسیدپاشی‌های زنجیره‌ای می‌گذرد؛ و یک سال از تظاهرات و قدرت‌نمایی جهانی زنان علیه به قدرت رسیدن دولت فاشیستی ترامپ در آمریکا. در نظر اول ظاهراً این دو مناسبت هیچ رابطه‌ای با هم ندارند اما کافی است کمی، فقط کمی دماسنج وضعیت زنان در جهان و ایران را دقیق‌تر بررسی کنیم تا رابطه‌ی درونی روشنی بین آن‌ها بیابیم. کافی است بفهمیم چرا وضعیت زنان در سراسر جهان و همچنین ایران بحرانی‌تر شده است؟! و چرا خشونت علیه زنان گستره و اشکال وسیع‌تری پیدا کرده است؟! چرا جنگ علیه زنان عریان‌تر و شدیدتر شده است؟! و چرا هرچه این جنگ یک‌طرفه‌ علیه زنان شدت می‌گیرد، خشونت علیه زنان «عادتی‌تر»، «طبیعی‌تر» و اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد؟
به خواندن ادامه دهید

دسترسی نابرابر زنان به خدمات زایمان

پیرامون برنامه «ترویج زایمان طبیعی» در طرح تحول سلامت؛بیدارزنی:‌چند سالی است که بحث زایمان طبیعی و ترویج آن از سوی وزارت بهداشت مطرح شده است. پیش از این نیز از معایب سزارین غیرضروری و مواهب زایمان طبیعی بسیار شنیده‌ایم. اما سوال‌های بسیاری پیش روی ماست که سعی داریم در این گزارش ضمن نگاهی به آمار و برنامه‌های مرتبط به آنها بپردازیم؛ سوال‌هایی نظیر آنکه آیا در انتخاب نوع زایمان خود زنان نقش دارند؟ آیا اساسا زنانی که به سزارین غیرضروری روی می‌آورند توانسته‌اند انتخاب آگاهانه‌ای بکنند یا سیاست‌های پنهانی آنها را به سمت این انتخاب هل داده است؟ سیاست‌های ترویجی اخیر برای زایمان طبیعی تا چه حد به انتخاب آنها احترام می‌گذارد؟ آیا در این‌گونه سیاست‌ها تفاوت‌های میان زنان دیده شده است؟ آیا همه آنها به آموزش‌ها و مراقبت‌های برابری در طول دوره بارداری و پس از آن دسترسی دارند؟

به خواندن ادامه دهید