خشونت خانگی در هند و جنبش زنان برگردان: بنفشه جمالی

بیدارزنی: خشونت خانگی علیه زنان در هند نمایانگر پارادوکس قابل‌توجهی است: خشونت خانگی علیرغم آنکه نقض آشکار حقوق بشر است و امری فراگیر در کشور هند، اما به‌ندرت از سوی خشونت دیدگان یا اطرافیانشان گزارش می‌شود و در رابطه با آن صحبت می‌شود. ساختار کاملاً مردسالارانه و هنجارهای فرهنگی در هند و تمایز شدید بین زندگی خصوصی و زندگی عمومی، مسئله خشونت خانگی را تبدیل به موضوعی پیچیده کرده است که مبارزه‌ای طولانی و نفس‌گیر را برای اجرای عدالت در مقابل «اعمالی فجیع» برای جنبش زنان در هند رقم زده است.

به خواندن ادامه دهید

هروقت زنی از سایه بیرون می‌آید قلبم جشن می‌گیرد منصوره شجاعی

وقتی شوهر بی‌وفای‌ «راما تولای» از دنیا می‌رود، دوست قدیمی و صمیمی او «آیساتو» با نوشتن نامه‌ای به او تسلیت می‌گوید. پاسخ بلند و طولانی راما تولای به این نامه اساس شکل‌گیری داستان «نامه‌ای بسیار طولانی» شده که «مریما با» نویسنده‌ی سنگالی در سال ۱۹۷۹ نوشته است. مریما خود از مدافعان حقوق زنان در سنگال بوده که مقالات زیادی درباره‌ی مشکلات و مسائل زنان و، به‌ویژه، مشکلات زنان متأهل در سنگال نوشته است. نامه‌ی بلند راماتولا در پاسخ به آیساتو یکی از نمونه‌های موفق ادبیات داستانی در سنگال است که به معضل چند‌همسری و رنج‌ها و مبارزات زنان کشورهای مسلمان در رویارویی با این مشکل می‌پردازد.
به خواندن ادامه دهید

خواهرانِ بی‌شمارم ✍ راحیل

می‌شنوم، صدایتان می‌رسد. از پشت دیوارهای بلند، از بندهای نازک و دور، از دل سلول‌های تاریک.

آیا می‌توانم بنویسم؟ باید بنویسم.
عاطفه، ندا، مرضیه، لیلا، خواهران بی‌نامم. صدایتان را می‌شنوم، می‌بینم‌تان در اتاق‌های تنگ و نمور، پشت میزهای بازجویی در برابر جلادها، می‌بینم‌تان در غروبی دلگیر، سرگردان به مرگ و دیوار می‌خندید.
به خواندن ادامه دهید

نامه عاطفه رنگریز از زندان قرچک-قرچک نام مستعار جهنم!

«آیا دوباره گیسوانم را در باد شانه خواهم زد؟ آیا دوباره روی لیوان‌ها خواهم رقصید؟»۱

آیا می‌شود در سالن پنج اندرزگاه یک قرچک نوشت؟ بعید می‌دانم! به قولی قرچک نام مستعار جهنم است.

حال که دارم می‌نویسم بر تخت طبقه سومی نشسته‌ام که پاهایم رنده رنده شد از بس که بالا رفته‌ام «از نردبانی که ارتفاع حقیری دارد.» تختی که به رفیقم می‌گویم بیا برویم توی قبرهایمان و تختی که زیر پاهایمان یک باکس و یک ساک است. و ما از بس که جا برای نشستن نداریم در کابینمان، خودمان را به اینجا می‌کشانیم.

به خواندن ادامه دهید