آزادی بی قید وشرط کلیه زندانیان سیاسی آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)

برما چه می‌رود؟ در سرزمینی که تاوان سودجویی‌های کثیف سرمایه‌ را دخترانمان در شورآباد قرچک و بیدادگاه‌ اوین با هستی جوان خود پس می‌دهند و پسرانمان در زندان مخوف فشافویه با جسم مثله شده به ضرب چاقوی دشمن…. به چه جرمی؟ به جرم زن بودن، که سال‌ها بی‌حقوقی، تبعیض و تحقیر را تاب نیاورده، حجاب اجباری را به دست گرفته، برشانه افکنده تا مگر «نسیمی در میان گیسوانش» بوزد؛ به جرم کارگر بودن که فریاد گرسنگی‌اش پاسخی جز زندان و شلاق ندارد؛ به جرم دانشجو بودن: فرزند کارگری که از فرودستان حمایت می‌کند و نماد تاریخی آزادی‌خواهی و عدالت‌جویی این سرزمین است؛ به جرم انسان بودن که به ویرانی محیط زیست، زمین‌خواری، کوه‌خواری، دریاخواری و کشتار وحشیانه حیوانات، سگ‌کشی اعتراض می‌کند….هنوز فریادهای خشم ما در خیابان‌ها طنین‌انداز بود که آماج دستگیری و زندان قرار گرفتیم و مبهوت از احکام سنگین و غیرعادلانه.
به خواندن ادامه دهید

رُفقا، ما همه چیز را قسمت کردیم پیام عسل محمدی و سروده اسماعیل بخشی در اوین

پس از ابلاغ حکم ظالمانه‌اش

«با هم سر صحبتی را باز می کنیم

در نیمه قطع می شود.
به خواندن ادامه دهید

خواستار آزادی بی‌قید و شرط زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم بیانیه‌ی جمعی از فعالان حقوق زنان در محکومیت سرکوب گسترده‌ی فعالان اجتماعی

«آن‌قدر عزا بر سرمان ریخته‌اند که فرصت زاری کردن نداریم، پیام دقیق به ما رسیده است، خفه می‌کنیم ما هم حاضریم، مگر قرار نیست که برای جامعه‌ی مدنی و آزادی بیان قربانی بدهیم، حاضریم.»
به خواندن ادامه دهید

اعلامیۀ سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه سندیکای کارگران شرکت واحد صدور احکام قرون وسطایی شلاق، زندان و تبعید علیه بازداشت شدگان روز جهانی کارگر را قویاً محکوم می کند

در اقدامی سرکوبگرانه و به‌جای پاسخ به مطالبات برحق کارگران، تجمع اعتراضی و برحق کارگران مقابل مجلس در روز جهانی کارگر (یازده اردیبهشت ٩٨) که در اعتراض به وضعیت افسار گسیخته‌ی معیشتی و اعتراض به فقر و فلاکت روزافزون برای کارگران برگزار شده بود، با یورش عوامل امنیتی به تجمع کارگران حدود پنجاه تن از شرکت کنندگان در این تجمع بازداشت شدند.
به خواندن ادامه دهید

«دختر آبی»، سحر فوتبال ایران در میان شعله های آتش فقها سوخت! یا شار جاوید

« دختر آبی» در حسرت تماشای فوتبال تیم مورد علاقه اش در استادیوم، از دنیا رفت. به همین سادگی و به همین تلخی و گزندگی. به خاطر یک آرزوی بسیار بدیهی و ساده. آرزوئی که تنها در نظام جمهوری اسلامی یک رؤیای دست نیافتنی به نظر می رسد. «دختر آبی» در میان شعله های آتش نظام فقاهتی سوخت. نظامی که چهار دهه بر بی حقی زنان پای می کوبد. رفتن دردناک سحر فوتبال ایران، دلِ دلخون میلیون ها ایرانی از این بی حقی ها را به آتش کشیده است! نامش سحر بود، سحر خدایاری، ۲۹ ساله، ساکن قم و عاشق فوتبال و تیم استقلال.
به خواندن ادامه دهید

نه به خشونت سیستماتیک علیه زنان پیش به سوی تشکل مستقل زنان زحمتکش [*] فرزانه راجی

خاستگاه عمده ستم و خشونتی که تمامی زنان تحمل می‌کنند ناشی از دو نظام و ساختار است: سرمایه‌داری و مردسالاری. زنان ستم‌ و خشونت اعمال شده از جانب این نظام‌ها را در ابعادی بسیار وسیعتر و گاه به اشکالی متفاوت از آنچه که مردان تحمل می‌کنند، تجربه می‌کنند. به همین دلیل لازم است که زنان همچون سایر اقشار، طبقات و یا گروه‌هایی که به طور خاص مورد ستم و خشونت قرار می‌گیرند جنبش مستقل خود را برای مبارزه و رهایی از این ستم و خشونت داشته باشند. از سوی دیگر با توجه به این واقعیت که زنان نیز همچون مردان متشکل از طبقات و اقشار متفاوت هستند، جنبش زنان نیز به ناچار از بخش‌های متفاوت و گاه متعارض تشکیل می‌شود. زنان طبقات بورژوا، اقشار و طبقات متوسط و زنان زحمتکش این ستم و خشونت را به اشکال و در ابعاد متفاوت تجربه می‌کنند و به ناچار باید تشکل‌های مستقل خود را درون جنبش زنان داشته باشند.
به خواندن ادامه دهید