بیانیه ۱۳۵ سینماگر سینمای مستند ایران درباره اعتراضات آبان: چشم بر روی واقعیت‌های امروز سرزمین‌مان نمی‌بندیم و آنچه گذشت را ثبت و حفظ می‌کنیم

چهل روز است که داغدار و زخمی و بهت‌زده در برابر فجایع آبان‌ ماه، آن‌چه بر ما مردم این سرزمین‌ گذشت را به سوگ نشسته‌ایم.

فجایعی که هرگز از خاطره و روح جمعی‌مان پاک نخواهد شد.

به خواندن ادامه دهید

تا به کی تا چند این همه بازداشت، شکنجه و جنایت؟ ما پیگیرانه دادخواهیم!

فرزندان ما در ایران برای برخورداری از آزادی و زندگی انسانی به خیابان می‌آیند و توسط نیروهای حکومتی به قتل می رسند. آخرین مورد اعتراضات مردم ایران در اواخر آبان ماه ۱۳۹۸ بود که در اعتراض به بالا رفتن قیمت بنزین شکل گرفت و مردم جان به لب رسیده که خواهان آزادی و پایان دادن به فقر و تبعیض و بی عدالتی هستند، اعتراض شان را در شهرهای مختلف ایران در خیابان ها نشان دادند. پاسخ شان از طرف حکومت نیز شلیک مستقیم گلوله و خفه کردن صدای شان با قطع ارتباط آن ها با دنیا از طریق قطع اینترنت بود.

به خواندن ادامه دهید

توئیت های سپیده قلیان درباره‌ی زندان سپیدار اهواز : «اینجا سپیدار است…» سپیده قلیان

اینجا رقص ممنوع است‌. دست همدیگر را گرفتن ممنوع است. لباس تنگ، آستین کوتاه، پیراهن کوتاه تا کمر ممنوع است. سمیه هفته‌ی گذشته با آهنگ برنامه ترانه باران رقصید. رییس اندرزگاه توبیخ و روانه‌ی قرنطینه‌اش کرد. سمیه در قرنطینه خودکشی کرد .ما جنازه‌ی سمیه را دیدیم و به گفته‌ی پزشک اگر دو دقیقه دیرتر متوجه می‌شدند مرده بود. سمیه پس از ۱۳ سال نرقصیدن، نبوسیدن، زندگی نکردن می‌خواست تمامش کند. با ملافه خودش را دار زده بود.
به خواندن ادامه دهید

دو زن شکنجه شده عرب: صهبا حمادی و سمیه حردانی ,خواهر عربم سپیده قلیان

زهرا حسینی متولد 1374 متاهل دارای دو فرزند دختر (۵ و ۶ ساله).

خواهر عربم را با دست و پای کبود اولین بار وقتی دیدم که برای انگشت نگاری باهم به زندان سپیدار منتقل شدیم، زهرا گروگان اطلاعات است، آن‌ها شوهر زهرا را می‌خواهند و ادعا می‌کنند شوهر او داعشی‌ست. زهرا از ابان ۹۷ در بازداشت موقت به سر می‌برد. به مدت ۵ ماه در سلول‌های بازداشتگاه (شکنجه‌گاه) اطلاعات اهواز نگهداری میشده است. یک شب برای بازجویی مرا بردند، با تمام اینکه در تمام مدت بازداشت با چشم‌بند بودیم، اما متوجه برخی از صداها میشدیم، صداهایی که از هزار تصویر گویاتر و زنده‌تر بودند.

به خواندن ادامه دهید

احکامی که معنایی فراتر از پنج سال زندانی ما یازده تن دارد نه، من سکوت نخواهم کرد عاطفه رنگریز

شش ماه در زندان گذشت، محصور در دیوارهای سیمانی و تنفس در فضای مسمومِ بی‌عدالتی و شنیدنِ صدای زنانی که هرگز نشنیده بودم، و پس از آزادی به قید وثیقه بخشی از خود را نزد آنها جا گذاشتم.

سرخوشی حاصل از به آغوش کشیدنِ خویشاوندان و رفقایم با خبر مرگِ دو عزیز، دیری نپایید و عرقِ سردی بر تنم نشست. و در این اوضاع و احوال با از دست دادن کار و خانه و کاشانه، و اشک‌ها و دلواپسی‌های مادرم تصور آزادی از آنچه که در ذهنم نقش بسته بود متفاوت شد.

به خواندن ادامه دهید

بیانیه ۱۴۰ تن از فعالان زنان ایران در اعتراض به سرکوب و کشتار معترضین آبان ۹۸ اعتراض حق ماست، به سرکوب و کشتار معترضین پایان دهید

نئولیبرالیسم با شدت و ضعف سال‌ها است که خود را بر سیاست‌های اقتصادی کشورهای مختلف جهان تحمیل کرده است و در همه‌ی جهان به فلاکت و فقر مردم به‌ ویژه زنان دامن زده است. اجرای این سیاست‌ها سبب بیکاری و استثمار نیروی کار، محرومیت از خدمات درمانی دولتی و دسترسی کمتر به آموزش رایگان شده است.

به خواندن ادامه دهید

سقوط اخلاقی آموزش و پرورش مژگان باقری. معلم

پرده اول: یک دانش آموز یزدی از معاونش کتک می خورد. این خبر در فضای مجازی پخش می شود. وزیر آموزش و پرورش بلافاصله واکنش نشان داده و دستور برکناری فرد خاطی و معرفی به هیئت تخلفات را می دهد. او همچنین در توئیترش می نویسد که با ابوالفضل و پدر و مادرش صحبت و از آنها عذرخواهی کرده است. وزیر از اتفاقات تلخی مثل تنبیه بدنی احساس شرمساری می کند و تاکید می کند که اینگونه وقایع تحمل نخواهد شد.

به خواندن ادامه دهید