بیانیه ۱۳۵ سینماگر سینمای مستند ایران درباره اعتراضات آبان: چشم بر روی واقعیت‌های امروز سرزمین‌مان نمی‌بندیم و آنچه گذشت را ثبت و حفظ می‌کنیم

چهل روز است که داغدار و زخمی و بهت‌زده در برابر فجایع آبان‌ ماه، آن‌چه بر ما مردم این سرزمین‌ گذشت را به سوگ نشسته‌ایم.

فجایعی که هرگز از خاطره و روح جمعی‌مان پاک نخواهد شد.

ادامهٔ نوشته

تا به کی تا چند این همه بازداشت، شکنجه و جنایت؟ ما پیگیرانه دادخواهیم!

فرزندان ما در ایران برای برخورداری از آزادی و زندگی انسانی به خیابان می‌آیند و توسط نیروهای حکومتی به قتل می رسند. آخرین مورد اعتراضات مردم ایران در اواخر آبان ماه ۱۳۹۸ بود که در اعتراض به بالا رفتن قیمت بنزین شکل گرفت و مردم جان به لب رسیده که خواهان آزادی و پایان دادن به فقر و تبعیض و بی عدالتی هستند، اعتراض شان را در شهرهای مختلف ایران در خیابان ها نشان دادند. پاسخ شان از طرف حکومت نیز شلیک مستقیم گلوله و خفه کردن صدای شان با قطع ارتباط آن ها با دنیا از طریق قطع اینترنت بود.

ادامهٔ نوشته

توئیت های سپیده قلیان درباره‌ی زندان سپیدار اهواز : «اینجا سپیدار است…» سپیده قلیان

اینجا رقص ممنوع است‌. دست همدیگر را گرفتن ممنوع است. لباس تنگ، آستین کوتاه، پیراهن کوتاه تا کمر ممنوع است. سمیه هفته‌ی گذشته با آهنگ برنامه ترانه باران رقصید. رییس اندرزگاه توبیخ و روانه‌ی قرنطینه‌اش کرد. سمیه در قرنطینه خودکشی کرد .ما جنازه‌ی سمیه را دیدیم و به گفته‌ی پزشک اگر دو دقیقه دیرتر متوجه می‌شدند مرده بود. سمیه پس از ۱۳ سال نرقصیدن، نبوسیدن، زندگی نکردن می‌خواست تمامش کند. با ملافه خودش را دار زده بود.
ادامهٔ نوشته

دو زن شکنجه شده عرب: صهبا حمادی و سمیه حردانی ,خواهر عربم سپیده قلیان

زهرا حسینی متولد 1374 متاهل دارای دو فرزند دختر (۵ و ۶ ساله).

خواهر عربم را با دست و پای کبود اولین بار وقتی دیدم که برای انگشت نگاری باهم به زندان سپیدار منتقل شدیم، زهرا گروگان اطلاعات است، آن‌ها شوهر زهرا را می‌خواهند و ادعا می‌کنند شوهر او داعشی‌ست. زهرا از ابان ۹۷ در بازداشت موقت به سر می‌برد. به مدت ۵ ماه در سلول‌های بازداشتگاه (شکنجه‌گاه) اطلاعات اهواز نگهداری میشده است. یک شب برای بازجویی مرا بردند، با تمام اینکه در تمام مدت بازداشت با چشم‌بند بودیم، اما متوجه برخی از صداها میشدیم، صداهایی که از هزار تصویر گویاتر و زنده‌تر بودند.

ادامهٔ نوشته

احکامی که معنایی فراتر از پنج سال زندانی ما یازده تن دارد نه، من سکوت نخواهم کرد عاطفه رنگریز

شش ماه در زندان گذشت، محصور در دیوارهای سیمانی و تنفس در فضای مسمومِ بی‌عدالتی و شنیدنِ صدای زنانی که هرگز نشنیده بودم، و پس از آزادی به قید وثیقه بخشی از خود را نزد آنها جا گذاشتم.

سرخوشی حاصل از به آغوش کشیدنِ خویشاوندان و رفقایم با خبر مرگِ دو عزیز، دیری نپایید و عرقِ سردی بر تنم نشست. و در این اوضاع و احوال با از دست دادن کار و خانه و کاشانه، و اشک‌ها و دلواپسی‌های مادرم تصور آزادی از آنچه که در ذهنم نقش بسته بود متفاوت شد.

ادامهٔ نوشته

بیانیه ۱۴۰ تن از فعالان زنان ایران در اعتراض به سرکوب و کشتار معترضین آبان ۹۸ اعتراض حق ماست، به سرکوب و کشتار معترضین پایان دهید

نئولیبرالیسم با شدت و ضعف سال‌ها است که خود را بر سیاست‌های اقتصادی کشورهای مختلف جهان تحمیل کرده است و در همه‌ی جهان به فلاکت و فقر مردم به‌ ویژه زنان دامن زده است. اجرای این سیاست‌ها سبب بیکاری و استثمار نیروی کار، محرومیت از خدمات درمانی دولتی و دسترسی کمتر به آموزش رایگان شده است.

ادامهٔ نوشته

سقوط اخلاقی آموزش و پرورش مژگان باقری. معلم

پرده اول: یک دانش آموز یزدی از معاونش کتک می خورد. این خبر در فضای مجازی پخش می شود. وزیر آموزش و پرورش بلافاصله واکنش نشان داده و دستور برکناری فرد خاطی و معرفی به هیئت تخلفات را می دهد. او همچنین در توئیترش می نویسد که با ابوالفضل و پدر و مادرش صحبت و از آنها عذرخواهی کرده است. وزیر از اتفاقات تلخی مثل تنبیه بدنی احساس شرمساری می کند و تاکید می کند که اینگونه وقایع تحمل نخواهد شد.

ادامهٔ نوشته

خانه دیدگاه رحم زن در تسخیر دشمن «بررسی جرم‌انگاری حاملگی اجباری از منظر حقوق بین‌الملل با تکیه بر مورد زنان ایزدی» رحم زن در تسخیر دشمن بیان عزیزی

بیدارزنی: این مقاله تلاش کوچکی است در جهت بیان مسئله کودکانی که نفرت و تجاوز پدر داعشی در بطن مادری ایزدی آن‌ها را به دنیا آورده است و یا آن جنین‌های چند سانتی‌متری کوچکی که با درد و خون حق زنده ماندن از آن‌ها سلب شد.

چکیده

وقتی از حق حیات، حقوق بارداری، حق بر بدن، حق امنیت، حق برخورداری از سلامت جنسی، حق دسترسی به سقط جنین امن و حق برخورداری از کرامت و شأن انسانی زنان صحبت می‌کنیم از کدام زنان صحبت می‌کنیم؟ زنان در جوامع توسعه نیافته و یا توسعه یافته، جوامع سکولار یا جوامعی که قوانین آن‌ها مبتنی بر آموزه‌های دینی است همگی دارای چالش‌های جدی در این حوزه هستند اما زمانی که «شرایط استثنایی» به گفته آگامبن به وجود می‌آید ابتدایی‌ترین حقوق زنان نیز پایمال می‌شود و آنان حتی از حق «حیات برهنه» نیز محروم می‌شوند. حمله داعش به شنگال و نسل کشی که در آگوست ٢٠١۴ اتفاق افتاد از منظر حقوق بین‌الملل دارای تمامی مصادیق جنایت علیه بشریت و جنایت نسل‌کشی است و عواقب آن تا همین زمان بر کودکان و زنان و مردان و محیط‌زیست و آئین و ترکیب قومی و زیست‌بوم کوردهای ایزدی باقی‌مانده است. زنان ایزدی باردار یا غیر باردار، آن‌ها که جنینشان را سقط کردند و آن‌ها که کودکانشان را با خود باز پس آوردند همگی تبدیل به «muselmann» شده‌اند،
ادامهٔ نوشته

چگونه می‌توانیم لغو مجازات زندان را با کارزار #من‌هم آشتی دهیم؟ برگردان: جلوه جواهری

بخش اول

بیدارزنی: «ما از جنبش‌های عدالت اجتماعی می‌خواهیم که استراتژی‌ها و تحلیل‌هایی تهیه کنند که هم‌زمان دربرگیرنده خشونت‌های دولتی و بین‌ فردی، به‌ویژه خشونت علیه زنان باشد. در حال حاضر، فعالین / جنبش‌هایی که به خشونت‌های دولتی (مانند گروه‌های ضد زندان و ضد پلیس) پرداخته‌اند، اغلب جدا از فعالین / جنبش‌هایی که به خشونت خانگی و جنسی پرداخته‌ا‌ند، کار می‌کنند.» این سخنان توسط سازمان الغای مجازات زندان «مقاومت انتقادی[۱]» و زنان رنگین‌پوست علیه خشونت[۲] در سال ۲۰۰۱ نوشته شده بود [۱].
ادامهٔ نوشته

اخطار قانونی ۱۶۰ وکیل دادگستری پیرامون جانباختگان اعتراضات آبان‌ماه،

رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

جناب آقای حسن روحانی

باسلام

احتراماً به استحضار می رسد که بی گمان جنابعالی بهتر و دقیق تر از هر شخص دیگر به جزییات وقایع تلخ، تأسف بار و نگران کننده ای که در آبان ماه گذشته در کشور رخ داد واقفید و یقیناً از شدت، عمق و گستره کم نظیر بحرانی دشوار (امّا به زعم ما قابل پیش بینی و قابل پیشگیری) که کشور با آن مواجه شد نیز آگاهی دارید. با توجه به نوع واکنش های صورت گرفته توسط دولتمردان در روزهای پس از بحران، این احتمال را از نظر دور نمی داریم که برخی از اجزای دولت جنابعالی که صرفاً از نقطه نظر امنیتی به موضوعات مهم و چندوجهی اجتماعی، فرهنگی و سیاسی می نگرند؛ فروکش کردن یا به تعویق افتادن بحران های اجتماعی جدی را، به منزله توفیق نهایی تلقی کرده و احیانا احساس پیروزی نمایند. امّا کماکان این امید را هم به کلی از دست نداده ایم که معدود اشخاص یا نهادهایی در متن یا حاشیه دولت با هوشیاری و تیزبینی بیشتر به رویدادهای اجتماعی بنگرند و از واکاوی ریشه ها و دلایل حوادث اخیر (که به گمان ما یک تجربه و شکست تلخ و غم بار هم برای دولت و هم برای وحدت ملی و امنیت کشور است) غافل نمانند.
ادامهٔ نوشته

بیانیه انجمن نویسندگان کودک و نوجوان درباره اتفاقات ماه آبان ۱۳۹۸

به نام پروردگار کودکی

اگر ادبیات صدای زمانه است، اگر ادبیات پژواک همه‌ی آن صداهایی است که در لایه‌های زیرین جامعه رسوب کرده‌اند و اگر ادبیاتِ کودک از دیرباز قصه‌ی فضیلت‌ها و رویارویی‌شان با رذیلت‌ها را برای کودکان روایت کرده است، و اگر ادبیات کودکان در زمانه‌ی شرارت‌ها و کینه‌توزی‌ها، مهربان‌ترین داستان جهان، داستان پیرزنی که همه‌ی موجودات جهان را در خانه‌ی اندازه‌ی غربیلش میهمان می‌کند، بازآفریده است، و در هیاهوی جنگ و فاشیسم، «شازده‌کوچولویی» را برای کودکان می‌آفریند که بلاهت و دیوانگی آدم‌بزرگ‌های خشونت‌زده را به چالش می کشد، و در زمانه‌ی خدعه ونیرنگ، «پینوکیو» و «چوپان دروغگو» را، و در اوج خفقان ستم‌شاهی، «ماهی سیاه کوچولو» را، و مصیبت‌ها و رنج‌های کودکانه را از جنگ تحمیلی، در واهمه‌های بی نام‌ونشان «هستی»،و لحظه‌های آمیخته به فقر و اندوه را در طنز زهرآگین «قصه‌های مجید»،و بغض‌های فروخورده و دست‌های پینه‌بسته‌ی ‌نمکو را در «بچه‌های قالیباف‌خانه»،و آرزوهای رحم‌آور کودکان محروم اقلیت‌های قومی را در «دو خرمای نارس»، و رویاهای کودکانه برای تصویری زیباتر، مهرآمیزتر و واقعی‌تر از خدا و زندگی را در شعر قیصر، و لحظه‌های انقلابی را که قرار بود انقلاب پابرهنگان باشد، در قصه‌های انقلاب…
ادامهٔ نوشته

گزارش یکی از مادران پارک لاله ایران از همراهی با خانواده‌های بازداشت شدگان جلوی زندان اوین

امروز با یکی از دوستان قرار گذاشتیم که جلوی زندان اوین برویم تا بتوانیم با خانواده‌ها همراهی کنیم و از حال شان با خبر شویم. ساعت از ده گذشته بود و باران شدیدی می‌بارید. دوستم نیز از دور مرا دید و دست همدیگر را گرفتیم و به جلوی دادسرا رفتیم.
ادامهٔ نوشته

بیانیه مادران پارک لاله ایران ما علیه تمامی مسئولان جنایت کار حکومت اسلامی ایران اعلام جرم می‌کنیم و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بازداشت شدگان هستیم!

دو هفته از سرکوب سیستماتیک و کشتار وحشیانه ی مردم جان به لب رسیده از بیدادگری های حکومت اسلامی ایران در آبان ۹۸ می‌گذرد و گفته می‌شود که در برخی شهرها روند سرکوب و نظامی کردن مناطق حساس شهر هم چنان ادامه دارد. هر روز نامی و عکسی و مشخصات دلخراشی از معترضان کشته شده در خیابان‌ها و بیمارستان ها و از زندان ها که زیر شکنجه کشته شده اند، بیرون می‌آید و با هزاران درد شاهدیم که عمق فاجعه بیش از آن چیزی است که در رسانه‌های مختلف منتشر می شود. تعداد بازداشت شدگان نیز بسیار گسترده و نامعلوم است و به نظر می‌رسد که بیش از تعدادی است که در خبرها می‌آید و شرایط نگهداری آن‌ها نیز بر هیچ‌کس روشن نیست. بی خبری خانواده‌ها از وضعیت عزیزان شان در درون زندان ها به دلیل سرکوب و سانسور گسترده، امکان دستیابی به حقیقت را نه تنها از آن‌ها بلکه از تمام جامعه ی پویا که خواهان دانستن حقیقبت هستند، سلب کرده است، ولی دیکتاتوری حاکم تا کجا می‌تواند این چنین جامعه را در سکوت خبری نگاه دارد و بی تردید اخبار جنایت های آن‌ها جسته و گریخته توسط خود مردم معترض و آسیب دیده تکثیر و پخش می شود.

ادامهٔ نوشته

حداقل دستمزد، کفاف زندگی را نمی‌دهد نگاهی به وضعیت کار و دستمزد کارگران در ایران جلوه جواهری

بیدارزنی: در یک دهه گذشته، سیاست خصوصی‌سازی در ایران گسترش یافته است. به طوری که هر روز خبر از خصوصی سازی شدن یکی از منابع یا خدمات ملی منتشر می شود. از خدمات بیمه، سلامت، آموزش، حمل و نقل و شهری گرفته که کار را به فروش نیمکت های مدرسه و اتوبوس رسانده است تا واگذاری کارخانه های ملی نظیر فولاد اهواز و نیشکر هفت تپه. از این گذشته شدت گرفتن بحران اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و بازگشت تحریم‌ها بعد از خروج آمریکا از برجام، تاثیر این سیاست‌گذاری را بر زندگی کارگران بسیار  ملموس‌تر کرده است.

ادامهٔ نوشته

پیوند کارگران و دانشجویان: نهادهای امنیتی از پیوند جنبش‌های اعتراضی مختلف، سخت هراسان‌اند سپیده قلیان

در باره آنچه که در ۱۶ آذر گذشت، و به عنوان یک دانشجوی زن می‌نویسم:

پیوند کارگران و دانشجویان ترسناک‌ترین سیمای اعتراضات برای نهادهای امنیتی است. آن‌ها این خوف را کتمان نمی‌کنند و بارها از تریبون‌های مختلف اعلام کرده‌اند که از پیوند جنبش‌های اعتراضی مختلف، سخت هراسان‌اند. سرکوب نیز همواره در جایی سخت‌تر و خشن‌تر بوده است که جنبش‌های اعتراضی مختلف با هم گره خورده‌اند. چه در میان فعالان دانشجویی و چه در بین فعالان کارگری، آن‌هایی شدیدتر سرکوب شده‌اند که بر روی گرانیگاه سیاسی حکومت دست گذاشته‌اند: پیوند میان کارگران و دانشجویان. حمایت دانشجویان از مطالبات کارگران هفت‌تپه، چنان لرزه بر اندام نهادهای سرکوب‌گر انداخت، که آن‌ها سرگشته و مستاصل، ابتدا دست به بازداشت فعالان نزدیک به هفت‌تپه زدند و بعد تریبون‌های تخریبی-امنیتی خود را علیه هفت‌تپه، که مقابل خصوصی‌سازی ایستاده بود به کار گرفتند.

ادامهٔ نوشته

بیانیه شوراها و فعالان صنفی دانشگاه های سراسر کشور به مناسبت ۱۶ آذرماه روز دانشجو

تا آخرین حد توان مان،

در برابر تمامی مصائب و ستم ها ایستاده ایم

بار دیگر شانزدهم آذر در نشیب سالی مالامال از خون و عصیان فرا رسیده است. این گرامی روز برای ما ؛ چونان آینه‌ی مبارزاتِ ضداستبدادیِ دانشجویانِ پیشرو در عصر دیکتاتوری سیاه پهلوی که به بهای خون سرخ سه فرزند جان‌فدای این سرزمین به یادگار مانده است، ما را بر آن می دارد تا دیگر باره در کشاکش آلام جامعه خود ، تصویر ایستادگی خود را در برابر دیدگان آگاه مردمان روشن سازیم.
ادامهٔ نوشته

بیانیه ۴۵۰ نفر از معلمان شاغل و بازنشسته سراسر ایران در ارتباط با حوادث اخیر کشور

با درود به روان پاک جانباختگان مظلوم و بی گناه و عرض تسلیت به فرزندان، مادران و پدران داغدار این عزیزان ما جمعی از فرهنگیان ایران مراتب همدردی خود را با شما و همچنین خانواده های مجروحین و زندانیان اعلام میداریم و براین باوریم عزیزانی که در طی حوادث اخیر جان خود را از دست داده یا راهی زندان و بیمارستان شده اند مورد ظلم و ستم قرارگرفته و به هیچ وجه مستحق آنچه حکومت بر آنها روا داشت نبودند. دادخواهی اگر چه مرهم زخمی عمیقی که بر دل شما نشانده اند نیست ولی ما آنرا حق مسلم و قانونی شما میدانیم و از شما برای اعاده حق خود و عزیزانتان حمایت میکنیم و با شما عهد می بندیم که مسیر اصلاح و تحول خواهی را تا جایی ادامه دهیم که گمان مبرید خون به ناحق ریخته عزیزانتان و هزینه های سنگینی که همه ملت به اشکال مختلف در این راه متحمل شده اند بی نتیجه مانده است.

ادامهٔ نوشته

بیانیه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در اعتراض به گران شدن بنزین و سرکوب اعتراضات مردمی

ما نمی توانیم شاهد این همه فجایع باشیم و سکوت کنیم

معلمان عزیز

دانش آموزان گرامی

همانطور که می دانید با سه برابر شدن ناگهانی قیمت بنزین با تصمیم سران قوا و حمایت رهبری، موجی از اعتراضات مسالمت آمیز مردمی در سراسر ایران شکل گرفت اما با کمال تاسف سران نظام به جای توجه و پاسخگویی به مطالبات و خواست مردم ، راه سرکوب و کشتار را پیش گرفتند و بر خلاف تمام پروتکل های جهانی شهروندان معترض را هدف سلاح جنگی قرار دادند که منجر به جانباختن صدها تن و زخمی و بازداشت هزاران نفر گردید که در میان جانباختگان و افراد آسیب دیده و بازداشتی تعداد قابل توجهی کودک و دانش آموز وجود دارد.
ادامهٔ نوشته

چاره‌ای کو بهتر از دیوانگی: در اهمیت صدای مادران شیوا نظرآهاری

«در آغاز مادران ناپدیدشدگان از گم‌شدن فرزندان خود احساس کرختی می‌کردند. برخی چنان شکسته شده بودند که نمی‌توانستند چیزی بخورند، بخوابند یا از بستر بلند شوند. اما هنگامی که دریافتند هیچ‌کس دیگری راز گم شدن فرزندان آنان را نخواهد گشود، مهاجرت غم‌بار خود را از جهان خانه و خانواده به جهان سرد و بی‌قانون سیاست آغاز کردند. آن‌ها متوجه شدند که باید سکوت خود را بشکنند و با یک‌دیگر صحبت کنند، داستان‌های ناگفتنی خود را برای یکدیگر تعریف کنند. به زودی آن‌ها گردهمایی‌های خانگی خود را شروع کردند، و به این ترتیب بدون آن که خود متوجه شده باشند، سوگشان آن‌ها را به شکل یک جامعه، یک نیرو متحد کرده بود.»1
ادامهٔ نوشته

آبان ۹۸، گامی به پیش با خشم و خون وجسارت تریبونی برای زنان چپ

آبان ۹۸، خیزش نود و نه درصدی‌ها، شورش گرسنگان، عصیان جوانانی که از فقر و بیکاری، خفقان و دیکتاتوری و نداشتن هیچ امیدی به آینده، جان به لب شده و با تنها سلاح خود، جانشان، به میدان نبرد آمدند. جنبشی خودبخودی که طیف وسیعی از فرودستان و حاشیه‌نشینان را به میدان آورد. جنبش ۹۸ حاصل و دنباله جنبش‌های قبلی است، دی ۹۶، خرداد ۸۸، تیر ۷۸، جنبشی‌هایی که هربار با آگاهی بیشتر مردم رادیکال‌تر شده و می‌شود، مردم از اصلاح‌طلبی ۸۸ گذر کردند، از شعارهای مذهبی و شاهنشاهی ۹۶ گذر کردند، و امروز رژیم را یکپارچه و در مقابل خود می‌بینند، آن‌ها در خیابان‌ها سینه سپر کردند و نترسیدند. صدها تن جان باختند، هزاران تن در زندان‌ها بلاتکلیفند، مفقودین زیادی که تعدادشان نامعلوم است و مشخص نیست به چه سرنوشتی مبتلا شده‌اند. اما و به‌رغم این جنایات، مردم به کمتر از سرنگونی رژیم راضی نمی‌شوند. این مردم بزودی خیابان‌ها را از رژیم پس خواهند گرفت و ناقوس مرگشان را به صدا خواهند آورد.
ادامهٔ نوشته

نه به خشونت سیستماتیک علیه زنان الف – پگاه

خشونت علیه زنان از دهه‌ها پیش بر اثر مبارزات پی گیر زنان، علاوه بر جنبش‌های اجتماعی از سوی نهادهای دولتی و غیردولتی، حقوق بشری و بین المللی مورد توجه قرار گرفته و به فراخور هویت افراد یا نهادهای مربوطه از زوایای مختلفی به آن پرداخته شده است. اما جنبه‌هایی از بحث خشونت نیاز به توجه، تاکید و تعمیق بیشتری دارد و در این ارتباط پرسش هایی از این قبیل مطرح می گردد.

ادامهٔ نوشته

سپیده قلیان، سیمای زنی نامتعارف در اعتراضات آبان ماه ۹۸ مینا خانی

در گرماگرم قطعی اینترنت پس از شروع اعتراضات آبان ماه ۹۸ تصویری از سپیده‌ قلیان، سپیده قلیان روی زمین نشسته‌است و پلاکاردی را به دستش گرفته‌است که روی آن نوشته شده: «قیمت بنزین را ۳۰۰ درصد گران کردید؛ دستمزد‌ها را هم زیاد کردید؟» جمعیتی اطرافش غالبا تشکیل شده از مردان جوان او را تشویق می‌کنند.
ادامهٔ نوشته