نگاهی به آمار و دلایل قتل‌های ناموسی در ایران تحریریه دیگری

دیگری: از ابتدای امسال تا تیرماه بیش از ۱۰ قتل ناموسی در ایران رخ داده است. براساس آنچه روزنامه شرق درمورد قتل‌های ناموسی در سال گذشته منتشر کرده است، با استناد به مقالات دانشگاهی و پایان‌نامه‌هایی که به موضوع قتل‌های ناموسی پرداخته‌اند، بین ۳۷۵ تا ۴۵۰ مورد قتل ناموسی سالانه در کشور رخ می ‌دهد.

ادامهٔ نوشته

معرفی کتاب: هزینه خشونت خانگی برای جامعه بنفشه جمالی

بیدارزنی: این روزها که بحث خشونت خانگی و تأثیرات آن بیش از پیش به دلیل خبری شدن قتل‌های ناموسی و زن‌کشی  داغ شده است، شاید پرداختن به ‌ضرورت تصویب قانون منع خشونت خانگی علیه زنان که سال‌هاست از سوی مراجع قانون‌گذاری و قضایی نادیده گرفته می‌شود، بیش از گذشته حائز اهمیت باشد. متأسفانه مسئولین حکومتی در ایران «خشونت خانگی» را امری خصوصی و فردی تلقی می‌کنند و عامدانه عوارضی که این نوع خشونت می‌تواند بر سطح جامعه بگذارد را کتمان می‌کنند.
ادامهٔ نوشته

با خشونت ‌خانگی چطور باید برخورد کرد؟ پویه مددی

بیدارزنی: این سال‌ها با بسیار زنان حرف زده‌ام. زنانی گرفتار خشونت خانگی متعدد و گرفتار مشکلات پی ‌در پی‌. سن و سال در خشونت مهم نیست، هر سنی را می‌توانی گرفتار خشونت ببینی؛ اما سوال مهم همه‌ی آن‌ها این بود چه‌کار کنم؟ چگونه خودم را نجات دهم؟

خشونت خانگی چندین نوع دارد: فیزیکی، اقتصادی، جنسی و روانی
ادامهٔ نوشته

یک تجربه کارگاهی علیه خشونت آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)

امروز ایران از قتل وحشتناک رومینا، دختر کوچکِ اسیر در باورهای سنتی، مذهبی و مردسالار سرزمینمان، مرگ آسیه پناهی، مادر آلونک‌نشین کرمانشاهی در هنگام دفاع از حق زیست خود، قتل، خودکشی و خودسوزی‌های هر روزه کسانی که قربانی تبعیض، فقر، فرودستی و خشونت هستند غرق در ماتم است. قطعا برای پایان دادن به این فجایع، آنچه ضروری است آگاهی و اتحاد جامعه و مقابله با عوامل متعدد این خشونت‌ها و تبعیض‌هاست. عواملی که ریشه‌هایی بس عمیق و هم‌جانبه دارند: از عوامل دیرپای فرهنگی، عرفی و مذهبی تا حاکمیتِ یک نظام مذهبیِ به شدت زن ستیز و مردسالار، نظامی طبقاتی و منافع مبتنی بر سود و سرمایه، و تمایلش بر تبعیض و فرودست نگاه داشتن اقشار وطبقات غیرخودی، زنان و سایر اقلیت‌ها.
ادامهٔ نوشته

لگدمال‌شدگان حاشیه‌نشین آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)

در بسیاری از کشورها با شیوع کرونا «تن‌فروشی» رسما ممنوع اعلام شد. در کشورهایی که «تن‌فروشی» شکل رسمی و قانونی دارد مراکز آن تا اطلاع ثانوی تعطیل اعلام شدند. این کشورها قطعا نگران «سلامت جامعه» در ویترین تبلیغاتی‌شان هستند وگرنه این پدیده‌ی تبعیض‌آمیز بدترین ویروس برای جان بشریت است.

ادامهٔ نوشته

خودکشی جگر گوشه ای دیگر.بی پناهی و بی کسی.

جانها و زندگی مرده ،قبل از خودکشی خاموش و تحمیلی.
خودکشی جگر گوشه ای دیگر.بی پناهی و بی کسی.
آرمین ۱۱ ساله را،زندگی نکبت بار و جهنمی حاکم ۴۱ ساله قربانی کرد.
این رژیم از همه شیارهای زندگی ۴۱ ساله ننگین حیاتش ،خون و مرگ و قربانی میچکد.
مادرش فوت شده بود،پدرش معتاد و قربانی نا ملایمات و ناهنجاریهای سیستم حاکم،گرسنگی بی وقفه در خانه ای که هیج امکاناتی نداشت ،هر روز گدایی و کار خیابانی به همراه مادر بزرگش از درون ویرانش کرد تا دست به خودکشی بزند.
این سرطان لاعلاج شریعت و سرمایه داری را فقط باید سرنگون کرد و به گورستان دایناسورها فرستاد.
ادامهٔ نوشته

آتش‌بیار این معرکه کیست؟! آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)

نه اولی است و نه آخری خواهد بود. کشته شدن دختران جوان و نوجوان به دست پدرانشان به جرم عاشق شدن. مثله شدن زنان به دست شوهرانشان به جرم «عدم تمکین» و… و چه عجب که کشتن چنین عادی می‌شود: وقتی حاکمیتی در تمام طول عمرش سعی کرد از قبح کشتن بکاهد و آن را عادی‌سازی کند. هر روز بر کوی و برزن بساط «تادیب و تعزیر» و دار به پا کرد و مردم را به تماشا فراخواند. فرمان چشم در برابر چشم و قصاص داد و از هر مدعی و شاکی یک قاتل ساخت. هر «مجرم» و «بزهکاری» را به جرم «شرب خمر» و «آزار نوامیس مردم» و حتی «بی‌حجابی» در ملاء عام شلاق زد و دوره چرخاند. در جامعه‌ای که خشونت چنین نهادینه و قانونی می‌شود هر کس خود را محق می‌داند که قصاص کند، مجازات کند، «امر به معروف و نهی از منکر» کند و خلاصه «آتش به اختیار» هر خشونتی را روا بدارد.
ادامهٔ نوشته

زن‌کشی، نتیجه‌ی خشونت سیستماتیک علیه زنان زارا امجدیان

بیدارزنی: دخترک در هیچ مدرسه یا آموزشگاهی نیاموخته است که بی‌قراری‌های بلوغش را چه کند! نیاموخته که مرد ۲۸ ساله با ۱۵ سال تفاوت سن نمی‌تواند بهشت او باشد که جهنمی سوزان تر است! سیستم آموزشی، آگاهانه در مقابل چنین آموزش‌هایی مقاومت می‌کند و معلمانی را که معتقدند کودکان باید در دوران بلوغ آموزش‌هایی ببینند تا بدانند در برابر غلیان احساساتشان چه کنند و چگونه بتوانند از خودشان محافظت کنند تا یک مرد ۲۸ ساله نتواند دل ساده و پرهیجانشان را به بازی بگیرد، محاکمه می‌کند!
ادامهٔ نوشته

یک سرگذشت در تلاش معاش زنان آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)

٩ سال بیشتر نداشت که با پدر و دو برادر ١١ و ١٣ ساله‌اش به‌دنبال کار از کوه پایین آمدند، در حالی‌که مادر و چهار خواهر و برادر دیگرش همانجا ماندند. در جایی که هنوزم که هنوز است از آخرین محل ماشین‌رو، باید از روی پاکوب به منطقه‌ای برسی که جنگل زیر پایت تمام می‌شود و فقط چند خانوار با تعدادی گوسفند زندگی می‌کنند که پاییز با بادها وسرمای خشک و گزنده، و به دنبالش محبوس بودن در تنها اتاق دود گرفته در طی زمستان‌های طولانی پربرف، رنگ چهره‌شان را نیز تغییر داده است: چهره‌هایی کبود با پوست‌هایی خشک و خشن.

ادامهٔ نوشته

چرا فاصله اجتماعی برای ما کارایی ندارد؟ برگردان: بنفشه جمالی

بیدارزنی: از هم فاصله بگیرید. از خانه کار کنید. به شبکه تأمین اجتماعی اعتماد کنید. واقعیت این است اقدامات علیه «پاندمی ویروس کرونا» توسط و برای آن بخش از دنیا طراحی شده است که «استطاعت» ماندن در «قرنطینه» را دارند؛ اما برای میلیون‌ها نفر که در شهرهایی چون لاگوس نیجریه زندگی می‌کنند، چیزی به نام قرنطینه و فاصله اجتماعی معنا ندارد.

ادامهٔ نوشته

قتل فجیع ناموسی در سراوان سیستان و بلوچستان

سعیده خاشی
جوان معتادی بنام گمشادزهی در شهر گشت شهرستان سراوان همسر باردار خود را با نوشاندن اسید و ضربات چاقو و آتش زدن جسد کشت. در طی ماه های اخیر چندین قتل ناموسی در سراوان و شهرهای دیگر صورت گرفته. نوشته همراه از خانم سعیده خاشی فعال مدنی بلوچ است که امیدوارم آن را چاپ کنید.
هاجره کشته شد؛ مانند هزاران زن دیگر در خفا و در میانه ی پچ پچ ها نفسش را گرفتند و شکنجه اش کردند؛از همان روز که در کودکی عروسک هایش را گرفتند و عروسک دیگری شد او را کشتند! قاتل هاجره یک نفر نیست؛ بلکه اجتماعی از جهل و توحش است؛ قاتلین تمامی کسانی را شامل می شود که در برابر شکنجه ها و فریاد های فروخفته ی هاجره ها سکوت کردند و اکنون یک زخم به زخم های مان اضافه می گردد.
ادامهٔ نوشته

زنان؛ آسیب‌دیدگان اصلی کرونا در حوزه‌ی صنایع‌دستی

بیدارزنی: اوایل اردیبهشت است. بیشتر از دو ماه می‌شود که از اعلام رسمی خبر گسترش ویروس کرونا و همه‌گیری بیماری گذشته است. دو ماهی که چنان کش آمده انگار دو سال است گرفتارش هستیم. دو ماهی که طی آن انسان‌های زیادی یا کار خود را از دست دادند یا خودخواسته متوقفش کردند، اما بی‌تردید تبعات این بیکاری بازی زمانی بسیار بزرگتری از عمر آن‌ها را متأثر خواهد کرد. حرف‌های زیادی گفته شده درباره موج‌ عظیم بیکاری که گریبان کارگران و کارمندان را گرفته و گلویشان را می‌فشارد. بسیاری از پروژه‌های ساختمانی متوقف شدند و کارگرانِ آن‌ها در اول سال نو خانه‌نشین شدند. دستفروش‌ها تمام سال را چشم به راه اسفند و بازار شلوغ شب عید بودند. بسیاری از آن‌ها با قرض و وام اجناسی برای فروش در روزهای پایانی سال خریده بودند اما به‌ناچار بساطشان را برچیدند و بی‌هیچ‌گونه عایدی سال را به پایان بردند. به بسیاری از کارگران و کارمندان شرکت‌ها و کارخانه‌ها و فروشگاه‌ها گفتند خوش آمدید! اگر هم بخت با آن‌ها یار بود ساعات کاری و به‌تبع آن درآمدشان کاهش یافت. در این میان زنان بسیاری هم بودند که در عرصه صنایع‌دستی مشغول به کار بودند که کار آن‌ها هم با نفرین شوم ویروس و بیماری از هم پاشید.
ادامهٔ نوشته

سازمان ملل: قرنطینه شش‌ماهه می‌تواند به هفت میلیون بارداری ناخواسته منجر شود

‹اگر شرایط قرنطینه شش ماه طول بکشد حدود ۴۷ میلیون زن با درآمد پایین یا متوسط امکان دسترسی به اقلام ضدبارداری را از دست می‌دهند›

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد هشدار داده است که محدودیت‌های قرنطنیه در زمان شیوع کرونا ممکن است به میلیون‌ها مورد بارداری ناخواسته در جهان منجر شود.

این نهاد وابسته به سازمان ملل پیش‌بینی کرده است که اگر شرایط قرنطینه شش ماه طول بکشد حدود ۴۷ میلیون زن با درآمد پایین یا متوسط امکان دسترسی به اقلام ضدبارداری را از دست می‌دهند.

به گفته این صندوق چنین شرایطی ممکن است به هفت میلیون بارداری ناخواسته در جهان منجر شود.
ادامهٔ نوشته

گزارش زنان بیکار شده در وضعیت کرونایی زنان آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)

در ایران وضعیت معیشت، رفاه و درمان تا قبل از کرونا هم بسیار دردناک بود. این واقعیت نه فقط برای بیکاران و بی‌ثبات‌کاران بلکه برای اکثریت شاغلان رسمی و مزدبگیران هم نمود داشت. اما زنان به نسبت حضورشان در بعضی مشاغل خدماتی با شیوع کرونا در طوفانی سیاه‌تر غوطه‌ورند و در شرایط پیشِ رو نیز امیدی به رهایی‌شان نیست.

در ادامه گزارشی میدانی خواهیم داشت از زبان زنان؛ زنانی که گویا به دلیل زن بودن‌شان همواره بر لبه‌ی تیغ فقر و خشونت و محرومیت، خونین و زخمی، روزگار می‌گذرانند.

ادامهٔ نوشته

ایستادگی زنان پناهجوی روهینگیایی در برابر تهدیدها برای زندگی‌ دوباره نویسنده: نایمول کریم، برگردان: سیمین فروهر

بیدارزنی:

کمپ پناهجویان کوتوپالانگ

شوفیکا بِگوم، پناهجوی روهینگیایی، نمی‌تواند اتفاقات دو سال گذشته را فراموش کند وقتی‌که همسر و خواهرش مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند و به خود او در روستایش در میانمار تجاوز شد.

بِگوم ۲۲ ساله فرار کرد و حالا در بزرگترین کمپ پناهجویان در جنوب شرقی بنگلادش زندگی می‌کند. او در این مکان حدود ۷۰ زن خیاط روهینگیایی را دور هم جمع کرد که همه آن‌ها از تجاوز جان سالم به در برده‌اند و پیش از فرار از میانمار شاهد کشتار وحشیانه‌ای بودند.
ادامهٔ نوشته

کنترل بیشتر حکومت‌ها بر بدن زنان، نتیجه غیرمنتظره بحران کرونا نویسنده: اما بارنت/ برگردان: بنفشه جمالی

بیدارزنی:‌ محدود شدن دسترسی زنان به سقط ‌جنین در خانه و عدم دسترسی آن‌ها به لقاح مصنوعی در حقیقت بدین معناست که زنان کنترل کمتری نسبت به باروری خود پیدا کرده‌اند.
حدود یک هفته پیش بود که «رحم داشتن» در انگلستان مورد توجه قرار گرفت. نخست، در تصمیمی ناگهانی زنان باردار در گروه افراد آسیب‌پذیر و در معرض خطر قرار داده شدند و دولت به آن‌ها توصیه کرد در خانه‌های خود بمانند؛ اما چندی بعد تعدادی از این زنان (همانند زنان شاغل در بخش‌های درمانی) توسط کارفرمایان خود فراخوانده شدند تا همانند سایر گروه‌هایی که کمتر در معرض خطر هستند به سرکار خود بازگردند.
این موضوع را شوهر زنی باردار که در یک مرکز خدمات درمانی کار می‌کند، در برنامه رادیویی‌ام عنوان کرد. مردی که نمی‌دانست او و همسرش چه تصمیمی باید بگیرند.
ادامهٔ نوشته

با اقتباس از نام کتاب معروف گابریل گارسیا مارکز؛ «عشق در زمانه‌ی وبا» عشق در زمانه‌ی کووید نویسنده: سوچیترا دالوی، برگردان: سیمین فروهر

بیدارزنی:این تعطیلی همچنین به این معنی است که احتمال خشونت دیدن زنان از سوی شریک زندگی‌شان بیشتر شود، احتمال خشونت‌های فیزیکی و جنسی خطرناک بالاتر رود. در تعطیلی‌های بلندمدت احتمال اینکه این مردان تمام خشم و درماندگی خود را بر روی زنان و احتمالاً فرزندانشان خالی کنند افزایش می‌یابد.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند در سال ۲۰۱۷ بیش از نیمی از ۸۷۰۰۰ زنی که در سراسر جهان عمداً به قتل رسیده‌اند توسط شریک جنسی یا اعضای خانواده‌شان کشته شده‌اند که به این معنی است که در جهان روزانه ۱۳۷ زن از سوی یکی از اعضای خانواده‌اش به قتل می‌رسد. بیش از یک‌سوم (۳٠٠٠٠نفر) از زنان به قتل رسیده در سال ۲٠۱۷، توسط شریک جنسی فعلی یا سابق خود به قتل رسیده‌اند.
ادامهٔ نوشته

هیچ کس به فکر زهرا نیست – دستفروشانی که با وجود کرونا دست از کار نمی‌کشند

 

۲ میلیون زن شاغل در اقتصاد غیررسمی، سایه‌های محو اما ایستاده‌ای هستند که هیچ کس آنها را نمی‌بیند؛ این دو میلیون زن، در همه گفتمان‌های ایمنی، بهداشتی، حمایتی و رفع بحران، غایبند و هیچ کس، نگران سرنوشت‌شان نیست
زنان دستفروش مترو تهران
ادامهٔ نوشته

زنان فلسطینی زندانی سیاسی: نگاهی جامعه‌شناختی نویسنده: هونیدا غانم، برگردان: شمیم شرافت ارسال شده در ۳ اسفند ۱۳۹۸

بیدارزنی: سال ۱۳۹۸ برای زنان کنشگر ایرانی در عرصه‌های گوناگون اجتماعی، سیاسی، حقوق بشری و … سالی سخت و جانکاه بوده است. فعالان زن ایرانی با انواع متعددی از اتهام، بازجویی، بازداشت، شکنجه و تهدید برای گرفتن اعتراف‌ و حکم‌های ناعادلانه و نامتناسب دست به گریبان بوده‌‌اند. به همین مناسب هیئت تحریریه‌ی تارنمای بیدارزنی بر آن شده که به مناسبت ۸ مارس، روز جهانی زن، پرونده‌ای را با موضوع بررسی وضعیت زنان زندانی در ایران و برخی کشورهای دیگر منتشر کند. در همین راستا در ادامه مطلبی از این پرونده را می‌خوانید.

ادامهٔ نوشته

زنان در زندان‌های جهان چه طور روزگار می‌گذرانند بهشت و جهنم پشت میله‌های زندان عاطفه مرادی

نگاه به شرایط زندان و زندانیان، مسائل زیادی درباره وضعیت انسان‌های یک جامعه ارائه می‌دهد؛ این شرایط را بهتر می‌توان درک کرد اگر به زندان زنان کشورهای مختلف بنگریم.
زندگی مخفی؛ پر از ابهام؛ پشت دیوارهای بلند؛ آدم‌های این‌جا چه می‌خورند، می‌پوشند و می‌گویند؟ اصلا وقتی راهت رسیده به پشت این دیوارها، حق و حقوقی هم وجود دارد یا نه باید در هر شرایطی تحمل کنی، روزگار بگذرانی تا روزهایت تمام شوند و به جهان بیرون، جهان بازار و پارک بیایی؟ اینجا زندان است؛ روزها چگونه در زندان می‌گذرند؟
ادامهٔ نوشته

چرا «ختنه‌ی زنان» نشانیِ غلط می‌دهد؟ فرناز سیفی

در سال ۱۹۸۱، گایاتری چاکراورتی اسپیواک، فیلسوف، نظریه‌پرداز ادبی، متخصص نقد ادبی فمینیستی و فلسفه در دانشگاه «کلمبیا» و از چهره‌های شاخص مکتب پساساختارگرایی و پسا استعماری، مقاله‌ی معروف خود ــ «فمینیسم فرانسوی در چارچوب بین‌المللی» ــ را با ذکر یک اتفاق شروع کرد. اسپیواک نوشت: «زن جوان سودانی که در دانشکده‌ی جامعه‌شناسی در یک دانشگاه در عربستان سعودی تدریس می‌کرد، در کمال تعجب، به من گفت: «من پایان‌نامه‌ای از منظر کارکردگرایی ساختاری درباره‌ی ختنه‌ی زنان در سودان نوشتم.» یاد گرفته بودیم از واژه‌ی «بریدن کلیتوریس» برای این عمل استفاده کنیم، چرا که دیگرانی حواس‌شان از ما جمع‌تر بود، اشتباهِ ما را گوشزد کرده بودند. اما کارکردگرایی ساختاری؟ جایی که «یکپارچگی» یک «کنترل اجتماعی است که همبستگی را تعریف و تحمیل می‌کند؟»» اسپیواک چندین خط بعد نوشت: «حاضر بودم این اصطلاح جنسیت‌زده و تبعیض‌‌آمیز و تقلیل‌گرای «ختنه‌ی زنان» را ببخشم، اما با «کارکردگرایی ساختاری» چه کنیم؟!»
ادامهٔ نوشته

از هر چهار زن ایرانی، یکی در کودکی به خانه‌ی شوهر فرستاده می‌شود مریم حسین‌خواه

تکان‌دهنده‌ترین تصویری که از ازدواج کودکان دارم، قصه‌ی زندگی، گلنار، دخترک ۱۱ ساله‌ای است که وقتی می‌خواستند او را پای سفره‌ی عقد بنشانند، خودکشی کرد و مُرد. دخترکی که در نامه‌‌ای به مادرش نوشته بود: «می‌خوان شوهرم بدن. مگه من چند سالمه؟»

گلنار استثنا نبود و نیست. در فقدان قانونی که مانع ازدواج کودکان باشد، هر سال هزاران دختربچه از پشت میز مدرسه به خانه‌ی شوهر فرستاده می‌شوند. فقط در سال گذشته عقد ازدواج بیش از ۱۴۶ هزار دختر زیر ۱۸ سال ثبت شده و از هر چهار زنی که ازدواج کرده‌اند یکی از آن‌ها هنوز کودک بوده است.[1]
ادامهٔ نوشته

سهمیه بندی دستوری کاهش طلاق؛ افزایش آمار و دلایل اقتصادی، فرهنگی و جنسی بهزاد پورصالح روزنامه نگار

مقام‌های رسمی هدف از این کار را جلوگیری از رانت دفترخانه‌های ازدواج و طلاق نزدیک به دادگاه‌های خانواده اعلام کرده‌اند. اما برخی معتقدند هدف از این کار کاهش آمار رو به افزایش طلاق در ایران است

سهمیه‌بندی طلاق حتی برای مردم کشوری مانند ایران که با انواع سهمیه‌بندی غریبه نیستند هم عجیب به نظر می‌آید. ایران همیشه با شکلی از سهمیه‌بندی مواجه بوده، از مایحتاج اولیه زندگی در دوران جنگ تا بنزینی که همین چندماه پیش سهمیه‌بندی شد. اما سهمیه‌بندی طلاق؟ این کار مفهوم سهمیه‌بندی را وارد سطح دیگری می‌کند.
ادامهٔ نوشته

جهانی‌سازی، انباشت سرمایه و خشونت علیه زنان دورنمای بین‌المللی و تاریخی نوشته‌ی: سیلویا فدریچی ترجمه‌ی: فاریا اسدی

از گسترش شکل‌های جدید ساحره‌کشی در مناطق مختلف جهان تا افزایش شمار زنانی که در سراسر جهان کشته می‌شوند، شواهدی پیش چشم می‌آید که جنگ جدیدی علیه زنان برپا شده است. انگیزه‌های آن چیست و چه منطقی در پس آن است؟ من با تکیه بر آثار پرشمار در این زمینه، اغلب به قلم فعالان و پژوهشگران فمینیستِ آمریکای لاتین، به این پرسش پاسخ می‌دهم؛ و نیز با بررسی شکل‌های جدید خشونت در بافتاری تاریخی و ارزیابی تأثیر سرمایه‌داری در گذشته و امروز بر زندگی زنان و مناسبات جنسیتی. در همین زمینه به بررسی رابطه‌ی شکل‌های متفاوت این خشونت ــ خانوادگی، خشونت‌های شدید خانگی، خشونت‌های نهادی ــ و استراتژی‌های مقاومتی می‌پردازم که زنان سراسر جهان برای پایان دادن به این خشونت‌ها خلق کرده‌اند.

ادامهٔ نوشته

رهایی از داغ بردگی جنسی

هشدار: این مقاله حاوی توصیفاتی است که شاید برای برخی خوانندگان ناراحت کننده باشد.


به مدت ۱۷ سال، چند قواد، هالی را مجبور کردند با مردهای بی‌شماری همبستر شود. چهار سال پیش، او سرانجام از دنیای قوادها گریخت.

هالی می‌گوید یکی از قواد‌هایش، داد خالی روی بدنش زدند که می‌گفت: «عشق یعنی وفاداری». آن مرد روی تن بیشتر زنانی که برایش کار می‌کردند، یا این طرح را می‌زد یا این یکی: «عشق یعنی پادشاهی»

می‌گوید: «می‌خواهد اسمش را روی تن آدم حک کند. مثل یادگاری، انگار که مایملکش باشی. همه می‌دانند که روسپی او هستی.»

هالی که حالا ۳۶ ساله است، پس از دوران کودکی پر از محرومیت و سواستفاده، در ۱۵ سالگی به بردگی جنسی فروخته شد.

ادامهٔ نوشته