انسان آبان: کارگر به‌حاشیه رانده/فرنگیس بختیاری- بخش نخست

در مورد آمار رسمی بیکاران و بی ثبات کاران ایران به مرجع مرکز آمار ایران، هم چنین به گزارش کمیسیون اشتغال مجلس از وضعیت شاغلان در کشور در سال ۱۳۹۷رجوع کردیم: «نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله در سال ۱۳۹۷ ۲۷.۲درصد بوده‌است. این نرخ در تابستان به ۳۱.۵ درصد رسیده‌است…..در برخی از این استان‌ها نرخ بیکاری جوانان تحصیلکرده در بازه۵۰ تا ۶۳ درصد است و درخصوص زنان جوان تحصیلکرده نرخ بیکاری همین استان‌ها به بازه ۶۳ درصد تا ۷۸ درصد،نرخ ا شتعال ناقص بین ۶ تا ۱۰.۴درصد بوده‌است.» با این ترتیب فقط در رده ۱۵ تا ۲۴ ساله، طبق این گزارش قرائت شده در مجلس در سال ۱۳۹۷، نزدیک به ۳۳.۲٪ تا ۴۱.۵٪ بیکار و دارای کار ناقص هستند.
به خواندن ادامه دهید

چگونه‌ اقتدارگرایی رؤیاها را دگرگون می‌کند میری جوشو

گاهی نیز رایش سوم رؤیاها بازتاب گفتار هانا آرنت است، کسی که معتقد بود حاکمیت اقتدارگرا «در لحظه‌ای واقعاً به اقتدار دست می‌یابد که شرارت آهنین وحشت را بر بخش‌های خصوصیِ زندگی اجتماعی شهروندان حاکم می‌سازد». به نظر می‌رسد که برادت با این فرضیه موافق است (او رؤیاها را به فرهنگی که در آن واقع می‌شوند متصل می‌دانست) ولی از نظر او وقتی زندگی خصوصی تحت کنترل حکومت در می‌آید، رؤیاها عرصه‌ای پایدار برای آزادی بیان باقی می‌مانند. در چنین شرایطی، شخص خوا‌ب‌دیده می‌تواند بر حقیقتی پرتو افکند که بیان آن در جهانِ بیداری بیش از حد خطرناک است. برادت رؤیای کارخانه‌داری به نام آقای اِس را نقل می‌کند که در ملاقاتی با گوبلز نمی‌تواند سلام نظامی نازی را به درستی انجام دهد. بعد از نیم ساعت تلاش برای آن که دست خود را بلند کند، ستون فقراتش می‌شکند. برادت می‌نویسد که این رؤیا از توضیح بیشتر بی‌نیاز است: «رؤیا به شکلی ویران‌گر روشن و تا حدی خالی از ظرافت است». در دورانی که فرد به انگل یا عضوی از گروهی خشن و بی‌چهره تقلیل یافت («خواب دیدم که دیگر جز در هم‌خوانی با گروهم نمی‌توانم صحبت کنم») رؤیاها فرصتی کم‌یاب برای بازیافت حس عاملیت فردی را فراهم می‌کردند.
به خواندن ادامه دهید

بی‌خانمانی و پدیده تراژیک فرودستان حاشیه‌ای؛ از خانه تا خیابان نویسنده: مرتضی دیّاری

مقدمه
مسئلۀ بی‌خانمانی و آثار فردی و اجتماعی آن، به عنوان یکی از مسائل اجتماعی ایران، از ابعاد مختلف قابل بررسی است. با گسترش این پدیده در سال‌های اخیر شاهد طرح آن به عنوان یکی از موضوعات سیاست‌گذاری اجتماعی در نهادهای مختلف هستیم. اگرچه متولی برنامه‌های مربوط به بی‌خانمان‌ها در ابتدای امر نهادهای انتظامی بودند با این حال رفته‌رفته سهم نهادهای عمومی مثل شهرداری در این حوزه بیشتر شده است و حداقل می‌توان از تکثر در رویکردها و برنامه‌ها سخن به میان آورد. علی‌رغم اجرای سیاست‌های متنوع -از برخورد‌های فیزیکی و طرح‌های جمع‌آوری تا تامین سرپناه موقت- هنوز تصویر روشنی از مسیرهای منتهی به خیابان و زندگی روزمره بی‌خانمان‌ها در شهر تهران در دست نیست. در مجموع سیاست‌ها و نهادهای متولی آن‌ها بیشتر سامان‌دهی بی‌خانمان‌ها بعد از ورود به خیابان را مدنظر داشته‌اند و حتی ارزیابی روشنی از طرح‌های اجرا شده توسط این نهادها وجود ندارد.

به خواندن ادامه دهید

گزارش شاهدان عینی از انقلاب روژاوا: قدرتگیری زنان – برگردان: آرش گنجی

انقلاب روژاوا هدف حمله قرار گرفته است. دبی بــوکچین و امره شاهیــن، اندیـــشه های خود را از این فرایند انقلابی منحصر به فرد، پس از دیدار اخیر خود از این منطقه به اشتراک می گذارند
زنان در روژآوازنان در روژآوا
به خواندن ادامه دهید

تجلیل از بازنشستگان با باطوم و دستبند! «طعم شیرین عدالت» در بهارستان

 

درپی فراخوان گروه های بازنشستگی برای مطالبه حقوق فراموش شده شان امروز ۱۹ آبان صدها تن از بازنشستگان با مراجعه به مقابل مجلس در بهارستان و باصطلاح خانه ملت قصد تجمع داشتند که به شدت مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی و انتظامی قرار گرفتند. نیروهای امنیتی و انتظامی مانع از تجمع آرام و صنفی بازنشستگان شدند.

اما با وجود سرکوب شدید نیروهای امنیتی بازنشستگان برای ساعاتی مقابل ایستگاه مترو با شعارهای تجمع ،اعتراض حق مسلم ماست و فریاد. فریاد از این همه بیداد اعتراض خود را از بی توجهی حاکمان و سرکوب یاران خود نشان دادند.

براساس مشاهدات شاهدان عینی تعداد زیادی از بازنشستگان بازداشت و توسط دو خود رو ون به بازداشتگاه وزرا انتقال داده شدند.
به خواندن ادامه دهید

ترقی فردی، در سایه مرگ امر جمعی درباره‌ی تحصن سها مرتضایی دانشجوی ستاره‌دار دانشگاه تهران و شورای صنفی این دانشگاه یادداشت ارسالی به کانال دانشگاه ما

اصولا وقتی صحبت از چیزی به نام » شورای صنفی» می‏شود، نباید تردیدی درباره جمعی بودن آن کرد. اما برخی اعضای وابسته به قدرت در شوراهای صنفی، به لطایف الحیلی، که اگر آن را در راستای بهبود وضع دانشجویان به کار می‏بردند اکنون کسی جرئت محکوم کردن دانشجویان به واسطه فعالیت صنفی را نداشت، وضعیت را به گونه‌ای رقم زدند که ماهیت معطوف به منافع جمع بودن زیر سوال برود. مسأله این است که وضعیتی به‏وجود آمده تا از اساس پرسش از «شورا» بودن شورای صنفی، محل بحث قرار بگیرد.

به خواندن ادامه دهید

زنان لبنانی و نگاه خیره مردان خاورمیانه سیمین کاظمی درباره چگونگی و چرایی حضور زنان دراعتراضات لبنان

در مدتی که اعتراضات لبنان در جریان بود، برخی مردان ایرانی، همچون سایر مردان خاورمیانه و حتی جهان با دیدن تصاویر زنان لبنان در صفوف اول تظاهرات ، وجه جنسی ماجرا را برجسته کرده و حضور معترضانه زنان لبنانی را به موضوع شوخی های جنسی و اظهارنظرهای وقیحانه تبدیل کردند. برای این دنبال کنندگان سریال جذاب و جنسی اعتراضات لبنان، آنچه مطرح نبود چرایی حضور و مطالبات زنان لبنانی بود و وضعیت و شرایطی که آنها را به خیابان کشانده بود.
به خواندن ادامه دهید