خاستگاه‌های یکم ماه مه (روز جهانی کارگر)/ رزا لوکزامبورگ/ برگردان مهرداد امامی

rosaبوده ام، هستم، خواهم بود!
ایده‌ی مسرت‌بخش استفاده از یک روز رسمی تعطیل به مثابه‌ی ابزاری برای کسب هشت ساعت کار روزانه نخست در استرالیا متولد شد. کارگران در استرالیا در سال 1856 تصمیم گرفتند که با همدیگر دست به سازماندهی روزی بدون کار بزنند که در آن به نشانه‌ی اعتراض و به نفع هشت ساعت کار روزانه، گرد هم جمع شوند و تفریح کنند. روز این جشن قرار بود که 21 آوریل باشد. در ابتدا کارگران استرالیا تمایل داشتند که این جشن را تنها برای سال 1856 برگزار کنند. اما این جشن ابتدایی چنان تأثیر و نفوذی بر توده‌های پرولتاریای استرالیا داشت که در آن‌ها روحی جدید دمید و موجب تکانی اساسی شد به طوری که تصمیم گرفته شد تا این جشن هر ساله برگزار شود.

به خواندن ادامه دهید

Advertisements

بزرگداشت ١ ماه مه, روز جهانی کارگر ٢٠١٤ در دورتموند

madarn dortmondبزرگداشت ١ ماه مه, روز جهانی کارگر ٢٠١٤ در دورتموند
به خواندن ادامه دهید

روزی برای انقلاب در کار زنانهِ مراقبت- (Care Revolution)»الزا کوستر»- ترجمه آزاد و تلخیص از آزاده ارفع

care-revotionدر اول ماه مه امسال نیروهای چپ و نهادهای فمینیستی می خواستند علاوه بر مبارزه برای افزایش دستمزد مسئله کار مراقبت ونگهداری(Care) زنان را درمرکز توجه قرار دهند و از همین رو برای اولین بار روز اول ماه مه امسال را » روز کارهای غیر قابل رویت » نام گذاری کردند. روز اول ماه مه بطور معمول روز مبارزه کارگران و به طور مشخص مزد و حقوق بگیران است ولی کار درنظام سرمایه داری محدود به کار در ازای دریافت دستمزدو حقوق نبوده بلکه بسی فراتر از آن است و این آن واقعیتی است که جنبش جدید می خواهد آن را نشان دهد.» مراقبت از کودکان و بزرگسالان و پخت و پز و خانه داری و…» در شمار کارها ی نامرئی است که زنان در کنار کار نیمه وقت خارج از خانه انجام داده و از بابت آن دستمزدی دریافت نمی کنند. این کار ها معمولا در زبان انگلیسی با مفهوم (Care)( مراقبت ، پرستاری و نگهداری) تعریف می شوند.

به خواندن ادامه دهید

پیام سندیکاهای فرانسه به زنان و مردان کارگر در ایران

1mayچندین سال است که ما سازمان های سندیکائی فرانسوی س اف د ت، س ژ ت، اف اس او، سولیدر، او ان اس آ، مشترکاً از نبرد شما در دفاع از آزادی و حقوق تان حمایت می کنیم. ما بخوبی آگاهیم که شما تحت چه شرایطی، در زیر سرکوب شدید توسط دولت ایران، و در شرایط کار و زندگی بسیار سخت برای مردم ایران، مبارزه تان را به پیش می برید.
به خواندن ادامه دهید

اول ماه مه «من نان میخواهم» بارکشی شبانه کودکان کارگران بتن ساز

kargar kudakروشنگری. تابلوی «من نان میخواهم» در دست این کودک است زیرا پدرش حق بیان ندارد، حق اعتصاب ندارد، حق تظاهرات ندارد، حق برگزاری مراسم اول ماه را ندارد… همه حقوق کارگر ایرانی توسط رژیمی لگدمال میشود که سی سال قبل نام کارگر را به «مستضعف» تغییر داد تا بتواند به نام طبقه محروم قدرت و ثروت را در انحصار خود در آورد.
به خواندن ادامه دهید

ساختمان فروریخته ی رعنا و جهنمی که در انتظار ما است /زهره اسدپور

پوشاک بنگلادش کشتارتا قانون خانواده برابر: در آخرین روزهای اپریل و در حالی که چندان زمانی تا اول ماه می‌، روز جهانی کارگر باقی نمانده بود، ساختمانی در داکا پایتخت بنگلادش فروریخت. ساختمانی ۸ طبقه که محل کار صد‌ها کارگر دوزنده بود. تا کنون حدود ۴۰۰ کارگر در این حادثه کشته شده‌اند و شمار آن‌ها که هنوز از زیر آوار بیرون نیامده‌اند و به ظن قوی زنده نمانده‌اند به صد‌ها نفر می‌رسد. ساختمان «رعنا» تنها یکی از ساختمان‌هایی بود که بار ۸۰ درصدی صادرات لباس‌های ارزان قیمت از کل صادرات بنگلادش را بر دوش می‌کشند. عمده ی کارگران دوزندهی بنگلادش زنان و کودکان هستند، زنانی که گفته می‌شود به خاطر «توانایی ذاتی»شان و داشتن «انگشتانی منعطف» نه تنها برای چرخ کاری که برای دست دوزی بخش‌های تجملی تر لباس‌ها مناسب ترند.
به خواندن ادامه دهید

کانون مدافعان حقوق کارگر : در سوگ مرگ بيش از 300 كارگر در بنگلادش

پوشاک بنگلادش کشتارانگار مرگ كارگران براي نظام سرمايه داري به امري عادي تبديل شده است و اين نظام ضدانساني دیگربراي مرگ كارگران حساسسيت چنداني ندارد. همگان شاهد بودند كه هم‌زمان با مرگ بيش از سيصد كارگر بر اثر سودطلبي سرمايه داري، انفجاري كوچك در يكي از ایالت‌های امريكا در رسانه هاي سرمايه داري چقدر سروصدا برپا كرد. اگر مرگ يك انسان براي سرمايه دران تا به این اندازه اهمیت دارد،‌ چرا مرگ بيش از سيصد انسان حساسيتي را برنمي انگيزد؟ حوادثي كه بارها تكرار مي شود.
به خواندن ادامه دهید