ملاقات با سرکارگر نه ساله (بخش دوم)/راوینا اوولاک / ترجمه شیما یزدانی

دختر بجه کارگر بنگلادشیترک تحصیل کودکانی از قبیل «میم» و وارد شدن آن ها به بازار کار، در میان خانواده های فقیر بنگلادشی – که جمعیت آن ها زیاد است – امری عادی به شمار می­ آید؛ اکثر افراد خانواده باید کار کنند تا غذایی برای خوردن داشته باشند. چند ماه قبل مادر میم که در «دانماندی» – نزدیک به داکا – خدمتکار خانگی بود، متوجه شد که باردار است و دیگر قادر به کار کردن نیست. در همان زمان برادر پانزده ساله ی میم – که به عنوان کارگر ساختمانی مشغول به کار بود – بر سر تقسیم درآمد ماهیانه اش با پدرشان درگیر شد. وی بعد از این درگیری ترجیح داد خانه را ترک کرده و جدا زندگی کند.
به خواندن ادامه دهید

بزرگترین اعتصاب کارگران زن نساجی بنگلادش- در بنگلادش طلیعه یک جنبش کارگری نیرومند شروع شده است!-آزاده ارفع

مبارزات کارگران بنگلادش وارد مرحله جدیدی شده و سپیده دم یک جنبش کارگری نیرومند را رقم زده است. کارگران سیصد کارخانه نساجی درشهر»داکا» پایتخت بنگلادش و چندین شهر دیگر دست به تظاهرات گسترده ای زده اند.دوره جدیدی از مبارزات کارگران نساجی بنگلادش که اکثر آن ها را زنان تشکیل میدهند ازروزشنبه شروع شد. تظاهرات با سخنرانی «نظمه اختر»زنی که رهبر»فدراسیون اتحادیه های کارگری نساجی بنگلادش»( United Garments Workers› Federation) می باشد شروع شد. این فدراسیون 52 اتحادیه بخش نساجی را متحد می کند. «نظمه اختر» اعلام کرد:» پشت ما به دیوار است و ما چاره نداریم به جز آن که صدایمان را با قدرت بلند کنیم». پنجاه هزار زن در تظاهرات روز شنبه شرکت کردند. ده هزار کارگرزن نساجی بزرگترین اتوبان «داکا» را به طول پانزده مایل مسدود کرده و ترافیک پایتخت را متوقف کردند.چهل هزار زن اعتصاب کننده کارخانه های نساجی دیگر را محاصره کرده و موجب توقف تولید شدند.براساس گزارشات پلیس از روز دوشنبه اعتصاب و تظاهرات به همه مناطق صنایع نساجی بنگلادش سرایت کرد و حدود دویست هزار نفر به تظاهرات در سراسر بنگلادش پرداختند.
به خواندن ادامه دهید

باز هم آتش سوزی در کارگاه های خیاطی بنگلادش

کارخانه سوخته بنگلادشجهان زن: باز هم آتش سوزی در کارگاه های خیاطی در بنگلادش
بعد از آتش سوزی 24 آوریل درساختمانی در یکی از حومه های شهر داکا در بنگلادش که در آن 4 کارگاه خیاطی مستقر بودند ، آتش سوزی دیگری در شهر داکا در یکی از کارگاه های خیاطی رخ داد.؛ طبق گفته مسئولان این آتش سوزی در ساعاتی از شب اتفاق افتاده و حداقل هشت نفر جان خود را از دست داده اند. این کارگاه در طبقه سوم یک ساختمان 11 طبقه ایی قرار داشته است . طبق گزارش پلیس از آنجایی که آتش سوزی درساعاتی از شب اتفاق افتاده و کارگاه تعطیل بوده است، قربانیان از کارگران نیستند . بلکه مالک شرکت تونگ های ، 4 تن از همکاران وی و از جمله دو پلیس کارگاه مناطق صنعتی در شمار قربانیان قرار دارند. هویت نفر هشتم هنوز روشن نشده است.
به خواندن ادامه دهید

ساختمان فروریخته ی رعنا و جهنمی که در انتظار ما است /زهره اسدپور

پوشاک بنگلادش کشتارتا قانون خانواده برابر: در آخرین روزهای اپریل و در حالی که چندان زمانی تا اول ماه می‌، روز جهانی کارگر باقی نمانده بود، ساختمانی در داکا پایتخت بنگلادش فروریخت. ساختمانی ۸ طبقه که محل کار صد‌ها کارگر دوزنده بود. تا کنون حدود ۴۰۰ کارگر در این حادثه کشته شده‌اند و شمار آن‌ها که هنوز از زیر آوار بیرون نیامده‌اند و به ظن قوی زنده نمانده‌اند به صد‌ها نفر می‌رسد. ساختمان «رعنا» تنها یکی از ساختمان‌هایی بود که بار ۸۰ درصدی صادرات لباس‌های ارزان قیمت از کل صادرات بنگلادش را بر دوش می‌کشند. عمده ی کارگران دوزندهی بنگلادش زنان و کودکان هستند، زنانی که گفته می‌شود به خاطر «توانایی ذاتی»شان و داشتن «انگشتانی منعطف» نه تنها برای چرخ کاری که برای دست دوزی بخش‌های تجملی تر لباس‌ها مناسب ترند.
به خواندن ادامه دهید

کانون مدافعان حقوق کارگر : در سوگ مرگ بيش از 300 كارگر در بنگلادش

پوشاک بنگلادش کشتارانگار مرگ كارگران براي نظام سرمايه داري به امري عادي تبديل شده است و اين نظام ضدانساني دیگربراي مرگ كارگران حساسسيت چنداني ندارد. همگان شاهد بودند كه هم‌زمان با مرگ بيش از سيصد كارگر بر اثر سودطلبي سرمايه داري، انفجاري كوچك در يكي از ایالت‌های امريكا در رسانه هاي سرمايه داري چقدر سروصدا برپا كرد. اگر مرگ يك انسان براي سرمايه دران تا به این اندازه اهمیت دارد،‌ چرا مرگ بيش از سيصد انسان حساسيتي را برنمي انگيزد؟ حوادثي كه بارها تكرار مي شود.
به خواندن ادامه دهید

اول ماه مه زیر آوار! /خسرو صادقی بروجنی

زنان کارگر پوشاکدر آستانه‌ی اول ماه مه، روز جهانی كارگر، بیش از 300 كارگرِ تولید كننده‌ی پوشاك در پی بی‌توجهی كارفرمایشان در زیر ساختمانی هشت طبقه مدفون شدند و جان باختند. این واقعه در رسانه‌های جریان رسمی، واقعه‌ای محلی و در ارتباط با حوادث شغلی روایت می‌شود. در این روایت نه از جهانی‌سازیِ كار و سرمایه صحبتی به میان می‌آید، نه از ساختار تولید در شرکت‌های چندملیتی و جهانی‌شدن حرفی زده می‌شود و نه ‌نشانه‌ای است از مبانی نظری و مفاهیمی كه به شناخت ما در درک وقوع حوادثی از این دست یاری می‌کند.

به خواندن ادامه دهید

اجناس ارزان برای کشورهای غربی/ سالانه صدها کشته و زخمی کارگران نساجی بنگلادش / نوشته هیلمار کونیگ / ترجمه آزاده ارفع

پوشاک بنگلادش کشتارفروریزی ساختمان رانا پلازا (Rana Plaza) در چهارشنبه گذشته در یکی از حومه های شهر داکا پایتخت بنگلادش مجددا توجه  همگانی را به خود جلب کرده است. اکثر قربانیان این حادثه  که زیر آوار دویست تنی آن بیش از 300 کشته و هزار زخمی بر جای ماند ، کارگران  زن نساجی می باشند.عملیات نجات جان قربانیانی که در زیر سنگ و آوار باقی مانده بودند  و همراه با آن بیرون کشیدن اجساد قربانیان همچنان ادامه دارد .

در این ساختمان چند طبقه، چهار شرکت تولیدی نساجی  که عمدتا برای صادرات، لباس تولید می کنند،مستقر هستند. یکی از این شرکت ها «نیو ویو»(New Wave) می باشد که در وب سایت آن 27 مشتری از کشورهای آلمان، دانمارک، فرانسه، انگلیس ، ایرلند ، اسپانیا و آمریکا دیده می شود. بازماندگان این حادثه می گویندعلیرغم آن که به خاطر شکاف برداشتن ساختمان ، پلیس مسئول مناطق صنعتی، دستور تخلیه ساختمان را صادر کرده بود اما مالک ساختمان مهندسینی را استخدام کرده بود که اطمینان داده بودند که شکاف ها خطری برای ساختمان خطری در بر ندارد.علاوه بر آن، زنان کارگر روز چهارشنبه از طرف سرپرستان محل کار خود مورد تهدید قرار گرفتند که چنانچه پشت ماشین خیاطی خود ننشیند کار خود را از دست خواهند داد. این نوع تهدید ها در این صنف یک امر روزمره میباشد . علاوه بر این تهدیدها وجود شرایط  بد کار و دستمزد پائین را نیز باید به آن اضافه کرد. در ضمن اتحادیه ها هم صدای اعتراضاشان در نمی آید.