«مترسک‌ها»: جهاد نکاح، زن‌ستیزی و همجنس‌گراهراسی در تونس دبرا یانگ

نوری بوزید، کارگردان کهنه‌کار تونسی، درباره‌ی جدیدترین فیلم خود که جایزه‌ی ویژه‌ی حقوق بشر را در دوره‌ی اخیر جشنواره‌ی ونیز به دست آورد، می‌گوید: «می‌خواستم فیلمی بسازم که بر دوره‌ی سیاه سلطه‌ی اسلام‌گرایان بر تونس پس از انقلاب اخیر گواهی دهد. هدفم شکستن سکوت پیرامون قربانیان تک‌وتنها و پرده برداشتن از فجایع این دوران است. فرصت را غنیمت شمرده‌ام تا داستانی را بازگو کنم که از سال 2013 در پسِ دیوارها محبوس مانده است. مترسک‌هااعتراضی به فراموش کردن قربانیانی است که مایه‌ی عذاب وجدان ملت ما است. به لطف تهیه‌کنندگان جوانی که با من همکاری کردند، این فیلم به من اجازه داد تا زندگی در سینما را بازیابم.» آن‌چه در ادامه می‌خوانید مروری بر این فیلم است.
به خواندن ادامه دهید

گزارش یک کژ رفتاری آموزشی وتجربه ی فرداد فریبرز رئیس دانا

از سال ۱۳۷۰، در زمان ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، سیاست تعدیل ساختاری در ایران، با موافقت اصلی ترین مقام های کشور آغاز شد. این سیاست در ایران از نوع ایرانی-اسلامی بود. از مشخصات آن یکی آسان بودن دسترسی به سودهای گزاف برای اقلیتی مشخص و نزدیک به قدرت، گریز سریع از مسئولیت های دولتی در زمینه ‏های خدماتی و رفاهی، باز بودن دست مسئولان برای انواع اقدام های اقتصادی، بی حساب و کتابی قانونی و نظارتی و جانشین شدن شئون ایدئولوژیک و فرقه ای و اعلام وفاداری به جای آن بود. خصوصی سازی ها از اصلی ترین جهت گیری های این سیاست به شمار می آید. این سیاست در همه ی دوره ی هاشمی رفسنجانی، خاتمی، احمدی نژاد و روحانی با مبانی و سمت و سوی اساسی یکسان، اما با جهت گیری و هدف گیری متفاوت، به اجرا درآمد. تفاوت ها مربوط می‏شد به بهره مندی گروه های اجتماعی خاص، نزدیکان و هدف های تعیین شده ی هر دولت و در یک کلام به “خودی” ها.
به خواندن ادامه دهید

بیانیه «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران» در اعتراض به «خط سرکوب فعالان صنفی»

در حالی در آستانه آغاز سال تحصیلی قرار داریم که در طی چند ماه گذشته سرکوب معلمان از طرف وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه و قوه قضاییه و نهادهای زیرمجموعه وزارتخانه، حراست و هیئت رسیدگی به تخلفات اداری هرگز متوقف نشده است گویی ارکان حاکمیت در بی‌توجهی به مطالبات فرهنگیان بازنشسته و شاغل و سرکوب فعالان صنفی و مدنی متفق‌القول هستند و بین جناح‌های سیاسی از اصلاح‌طلب و اصولگرا تا اعتدال‌گرا تفاوتی وجود ندارد.

به خواندن ادامه دهید

استبداد بی‌ساختاری نویسنده: جو فریمن/ برگردان: حمیدرضا واشقانی فراهانی

بیدارزنی:

یادداشت مترجم:

مدتی پیش حین خواندن ترجمه مصاحبه‌ای که کارلا برگمن[۱] و نیک مونتگومری[۲] برای انتشار در کتاب «پیکارِ شاد: برساختن مقاومتِ پیش‌رونده در زمانه‌ای مسموم»[۳]و[۴] با سیلویا فدیریچی[۵] انجام داده‌اند[۶] به اشاره‌ای از فدریچی به مقاله‌ای از جو فریمن با عنوان استبداد بی‌ساختاری برخوردم. پس از مطالعه چند پاراگراف اول «استبداد بی‌ساختاری»، متوجه شدم که جستار فریمن فارغ از موضوعات مصداقی، به مسائل مهمی می‌پردازد که ممکن است مطالعه آن همچنان پس از ۵۰ سال از تاریخ نگارش مفید باشد.
به خواندن ادامه دهید

زنان مسلمانی که علیه خشونت سخن می‌گویند ساکت می‌شوند. ما باید صدایمان را بالا ببریم

ملیحه آکویل[۱]

بیدارزنی: گفته می‌شود بسیاری از مردان مسلمان در مواجهه با اسلام‌هراسی به‌جای پرداختن به میراث به جا مانده از خشونت پدرسالار صدای زنان مسلمان را خفه می‌کنند.

زنان مسلمان از دو بعد ویژه به حاشیه رانده شده‌اند. از یک طرف در سطح جهانی اسلام‌هراسی گسترده موجب بی‌اعتنایی به شنیدن صدایشان شده و از طرف دیگر در داخل جوامع مسلمان با اولویت دادن به نژادپرستی علیه مسلمانان سرکوب مبارزات در برابر پدرسالاری توجیه می‌شود.
به خواندن ادامه دهید

بالاخره سحر فراخواهد رسید مونا یوسفی

چه می‌شود که پدری داغدار حاضر می‌شود با یک روزنامه حکومتی و معلوم‌الحال مثل کیهان مصاحبه کرده و اعلام کند دخترش «از لحاظ عصبی مشکل داشته، در آن روز اعصابش به هم می‌ریزد و فحاشی می‌کند و با مامور نیروی انتظامی درگیر می‌شود و…» [مصاحبه کیهان با پدر سحر خدایاری چهارشنبه ٢٠ شهریور ۱۳۹۸] دختری که در اعتراض به تبعیض، زن ستیزی و سرکوب نیروهای امنیتی تن و بدن جوانش را در آتشی خود ساخته به دست شعله‌های سرکش می‌سپارد و چند روز بعد جان می‌سپارد. دختری که هنوز خاک گورش خیس است و سنگی بر قبر ندارد.
به خواندن ادامه دهید

رقص گلادیاتورها در آتش مژگان باقری. معلم

این روزها همه درباره سحر می نویسند از تفسیرهای سیاسی گرفته تا جامعه شناسی و روانشناسی. مردها طبق معمول دوباره پیشقدم شده اند تا عوامل این مرگ دردناک را تبیین کنند. عده ای درباره لزوم رفتن زنان به ورزشگاه قلم فرسایی می کنند و عده ای معتقدند که این مرگ جانسوز باید سرآغاز نهضتی بزرگ شود.
به خواندن ادامه دهید