در اجلاس 58 ام کمیسیون مقام زن چه گذشت؟/تهیه و تنظیم: لیلا اسدی

لیلا اسدینیویورک به وقت زنان
در اجلاس 58 ام کمیسیون مقام زن چه گذشت؟/تهیه و تنظیم: لیلا اسدی
تا قانون خانواده برابر: اینجا نیویورک است به وقت زنان، با سرمای استخوان سوز مارس و آسمان خراش هایی که برای شمردن طبقاتشان باید سرو گردن را تا جایی که می شود به عقب خم کرد. برای رسیدن به محل اجلاس، مقر سازمان ملل و ساختمان های مجاور آن به جای سوار شدن بر تاکسی های زرد نیویورک و چانه زدن با راننده کم حوصله یا مسافرهای عجول این شهر، قدم زدن بهترین راه حل است. این سومین سالی است که در اجلاس کمیسیون مقام زن سازمان ملل شرکت می کنم و نوستالژی سفر به نیویورک انگار دیگر با هیجان دیدار گروه ها و سازمان های متنوع زنان از سراسر دنیا و خستگی ناشی از فشردگی برنامه ها و جلسات با من همراه شده است، حتی اگر این ساختمان های بلند در تقابل با حس شگفت زدگی اولین دیدارم، حالا بیشتر احساس دلتنگی و اضطراب ندیدن آسمان را برایم داشته باشند.
به خواندن ادامه دهید

بازخوانی تلاش برای دادخواهی قتل‌های سیاسی آذر ۷۷ از منظر تبعیض‌ها و تجربه‌های زنانه / پرستو فروهر

parastoo forooharشرکت در این نشست را مجالی دانستم تا به روند پرچالش پانزده سال گذشته برای دادخواهی و یادآوری قتل های سیاسی آذر ۷۷ و نیز پاسداری یاد و میراث قربانیان این جنایت ها، که پدرومادر من داریوش و پروانه فروهر در زمره ی آنان هستند، از  دریچه ای که تا به حال کمتر به آن پرداخته ام، نگاه کنم. این نوشته تلاشی ست برای کنکاش در برخی از تجربه‌ها و تحمیل‌ها در این روند، که زن بودن مبنای شکل‌گیری شان بوده است.

شرکت در این سمینار به من این فرصت را داد تا با تمرکز بیشتری به این تجربه‌ها و تحمیل ها بیاندیشم و تلاشی برای تبیین و بازگویی آن‌ها داشته باشم. از این بابت از برگزارکنندگان این نشست تشکر می‌کنم. اما در همین ابتدا لازم می‌دانم اشاره کنم که پرداختن به این مبحث برایم با چالشی فکری و کلنجاری حسی همراه شد. زیرا که به یقین از منظر تبعیض های خاص زنانه دریافت همه جانبه و مبتنی بر ماهیت اصلی این جنایت ها ممکن نیست.   چرایی و چگونگی فاجعه ی قتل های سیاسی دگراندیشان ایرانی در حکومت فعلی را نمی‌توان در بستر این تجربه‌ها تبیین کرد. به این دلیل باید توجه کرد که نگاه از این دریچه‌ی خاص به از دست دادن دید فراگیر نسبت به این جنایت ها نیانجامد.

به خواندن ادامه دهید

ابزار خدایان خانه های خودشان را ویران نمی کند-آدری لرد / برگردان لیلا اسدی

adri lordتا قانون خانواده برابر: سال گذشته پذیرفتم که در کنفرانس موسسه علوم انسانی دانشگاه نیویورک شرکت کنم با این استنباط که خوب من در مورد مقالاتی که ارائه می شوند و موضوع آنها مربوط به نقش تفاوت در زندگی زنان آمریکایی است، نظر می دهم. تفاوت هایی که شامل نژاد، گرایش جنسی، طبقه و سن است. تفاوت هایی که در نظر نگرفتشان هر بحث فمینیستی مربوط به امر شخصی و سیاسی را تضعیف می کند.
به خواندن ادامه دهید

مروری بر نظریه اینترسکشنالیتی- جنبش زنان و ماتریس سلطه-لیلا اسدی

لیلا اسدییتا قانون خانواده برابر: « چند هفته گذشته برنامه پرگار بی بی سی میزگردی[1]را با حضور دو فعال حقوق زنان– خدیجه مقدم و محبوبه عباسقلی زاده –و یک دختر جوان عرب که به مرکزگرا بودن جنبش زنان در ایران و در پی آن نادیده گرفتن زنان گروه های اقلیت از جمله زنان عرب انتقاد داشت، ترتیب داد.
به خواندن ادامه دهید

روایت بازمانده یک تجاوز جنسی، از فروپاشی تا ایستادگی- لیلا اسدی

amanda_huffpo dar sumali tajawoz shode rooznamenegarتا قانون خانواده برابر: برای قهرمان بودن حتما لازم نیست راهی را رفت که نلسون ماندلا یا آنگ سان سوچی طی کردند. برای قهرمان بودن کافی است مقاومت کرد در برابرهر چه که بودنت را نشانه گرفته است. کافی است در برابر ساختاری که تو را تا حد یک شیئ لذت آور یا وسیله ای برای فرونشاندن خشم، هیجان یا انتقام تقلیل می دهد، نشکست، کافی است تا در برابر صداهایی که در بیرون از تو به نحو چندش آوری تو را دستمایه اهداف خود قرار می دهند، ایستاد. تنها لازم است بگویی نه! در مقابل آنچه که هویت تو را نشانه گرفته است چه آن فرد متجاوز به تو باشد و چه گزارشگر بی عاطفه یک رسانه. حتی بعد از15 ماه مداوم مورد تجاوز قرار گرفتن و بیشتر. در شرایطی که شکستن تو برای همه قابل قبول می شود و همه منتظرند که لباس قربانی بر تن تو پوشانده شود. اما کافی است بایستی تا قهرمان شوی برای آنهایی که سرنوشتی مشابه تو را سپری کرده اند، آنها که شکسته اند یا آنها که در مرز فروپاشی اند اما هنوز می خواهند بایستند.
به خواندن ادامه دهید

تن فروشی به مثابه یک انتخاب شیلا جفریز/ ترجمه: لیلا اسدی

tanforooshiتا قانون خانواده برابر: آیا تن فروشی یک انتخاب آزادانه برای به معامله گذاشتن یک بدن است یا اجباری است که به دلیل هر شرایطی صرفا رابطه جنسی و یک جسم را به یک موضوع قابل تقویم به پول تقلیل می دهد ؟ آیا زنان تن فروشی با ورود در کار جنسی به رهایی دست می یابند یا این که تن فروشی شکلی از تداوم سرکوب است؟ پاسخ به این دو سوال چندان ساده نیست همچنان که در سراسر دنیا چالش های مهمی را پیش روی فمینیست ها، جامعه شناسان و فعالان حقوق بشر قرار داده است.
به خواندن ادامه دهید

از عادی شدن فرهنگ تجاوز بترسیم-لیلا اسدی

علیه خشونت در هندتا قانون خانواده برابر: گزارش می شود در هند هر بیست دقیقه یک زن مورد تجاوز قرار می گیرد. یعنی هر بیست دقیقه کرامت انسانی و امنیت شخصی یک زن مورد هتک حرمت قرار می گیرد. یعنی هر بیست دقیقه یک جسم و روح انسانی چنان آسیبی می بیند که شاید سال های سال آثار آن با کابوس های شبانه، مزمن شدن احساس ترس و ناامنی، ریشه دوانیدن اضطراب، اختلال های شخصیتی و افسردگی جا خوش کند. یعنی هر بیست دقیقه طومار سرنوشت یک زن، یک خانواده و یک زندگی در هم پیچیده می شود.
به خواندن ادامه دهید