یاسمن اوحدی : مادر شدن ، حق یا محدودیت؟

مادر شدنیادداشت ارائه شده به کلاس نظریه های جدید انسان شناسی، کارشناسی ارشد، نیم ترم اول سال تحصیلی ۱۳۸۷-۸۸، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران. نگاه اجمالی به امر مادری در بین زنان از آغاز جنبش های فمنیستی تا به امروز انسان همواره در دنیایی از واقعیت های اجتماعی به سر می برد.
به خواندن ادامه دهید

Advertisements

سال ٢٠١٤ روز مادر صد ساله میشود

anna jevisسال ٢٠١٤ روز مادر صد ساله میشود . این روز برای زنان عزادار به وجود آمد تا زنان سربازانی که جان خود را در جنگ از دست دادند فراموش نکرده و برای صلح فعالیت کنند . اما از زمانی که روز مادر جنبه تجاری به خود گرفت , مدافع و بنیان گذار این روز آنا جارویس، که خود مادر هم نبود , همه چیزخود را برای مبارزه بر علیه تجاری شدن آن گذاشت و بی پول و ور شکسته در یک اسایشگاه جهان را بدرود گفت . تصویر – انا جارویس
منبع فیس بوک الهی امانی

مادري در ايران راحت نيست! نويسنده : * زهره اسدپور/ کارشناس ارشد جنسيت

zanan bad az zayemanمادري در ايران راحت نيست، وقتي تو در محاصره ي اين همه تکريم و تعظيم و فرشته سازي هستي… مادري در ايران راحت نيست وقتي کابوس فرشته ي هميشه خندان و هميشه مهربان و هميشه پرحوصله مادري بر سرت است و تو مدام بايد فاصله ات را با اين فرشته ي کابوس وار اندازه بگيري. و مدام در معرض سرزنشي، چرا که گاهي خسته مي‌شوي، گاهي دلت براي روزهايي که بچه نداشتي تنگ مي‌شود، گاهي حوصله ي بچه ات را نداري، گاهي عصباني مي‌شوي، گاهي خسته مي‌شوي…
به خواندن ادامه دهید

در سوگ مادر میلانی عزیزمان، از مادران عاشق و فعال خاوران- منصوره بهکیش

madar-rahimmilaniدوستان و همراهان گرامی
با کمال تاسف و اندوه فراوان هم اکنون با خبر شدم که مادر میلانی عزیزمان، یکی از مادران عاشق و فعال خاوران نیز از میان ما رفت. این زن خوش سیما و استوار و مهربان که همیشه سرود خاوران، سروده دخترش پروانه را به همراه او و دیگر مادران و خانواده ها می خواند، امروز صبح درگذشت.
فردا صبح دوشنبه ساعت هشت و سی تا نه صبح در گورستان بهشت زهرا شستشو داده شده و به خاک سپرده می شود. او و خانواده اش را همراهی کنیم. یادش زنده و گرامی است.
به خواندن ادامه دهید

از نقش زایای مادری تا روز جهانی زن/منصوره شجاعی

mansoore shojaiمدرسه فمینیستی: از «مادری» بسا بیشتر از دیگر نقش های زنان سخن گفته شده است. در سالهای پس از انقلاب در مقاطعی این نقش همچون هویت اصلی زنان در جامعه مطرح می شد. واقع امر، ‌نقش های زنانه حاکمیت پسند به فراخور موقعیت و منطبق با سیاست های نظامی و پوپولیستی موجود، از طریق امکانات عریض و طویل تبلیغاتی به زنان و به کل جامعه دیکته می شد.

به خواندن ادامه دهید

بهشت زیر پای مادران نیست ( ۲ ) / مهری ملکوتی: وکیل- پژوهشگر

behesht madaran ”خانه امن” شعارهای ستایش و تجلیل از زنان را که از دیرباز در بافت فرهنگی ایران جا افتاده و به تدریج تبدیل شده است به شیوه ای برای دلخوش کردن زنان، طی یک سلسله مقالات به چالش می کشد. “خانه امن” چالش با این شعارها را در مرحله کنونی که ایران در روند حرکت به سوی تحولات بزرگ اجتماعی است، ضروری تشخیص داده است. چرا؟ چون تاکید اغراق آمیز بر این شعارها از مسئولیت مدیران کشور برای قبول تغییرات اساسی در قانونگذاری و سیاستگذاری نسبت به زنان را می کاهد. از طرف دیگر زنان ممکن است تصور کنند همین اندازه از ستایش و تجلیل کافی است و آنها در مقام “شهروند فرودست” قرار ندارند تا لازم باشد تدابیری برای تغییر موقعیت های حقوقی و اجتماعی و فرهنگی خود بیاندیشند. مخالفان برابری حقوقی زن و مرد ، گاهی رندانه به شعارها جنبه وحیانی و آسمانی می دهند، تا بهانه و عذری شود برای فرار از بهبود در ضرورت اصلاح قوانین و امتناع از قبول اصلاح شیوه های اجرائی قوانین و خودداری از تدوین برنامه های دقیق کار فرهنگی به نفع زنان. بودجه هائی که در دولت ها به تغییر و بهبود موقعیت زنان در جامعه اختصاص می یابد، بسی کمتر است از آن چه نیاز روز زنان ایرانی است. با این وصف، پیاپی بر طبل شعار می کوبند تا کاهلی و کاستی را زیر جاذبه های آن پنهان کنند. نیاز داریم این پوشش های پر جاذبه را کنار بزنیم و درد و زخم را آن گونه که بر پیکر مادران ایرانی نشسته است ، ببینیم، شاید انگیزه ای بشود تا همگان به درمان بیاندیشند و نظرات خود را انتشار دهند.
به خواندن ادامه دهید

بهشت زیر پای مادران نیست (۱)/ مهری ملکوتی- وکیل- پژوهشگر

madar frzand“خانه امن” تصمیم گرفته است با شعارهائی که به صورت ظاهر، زنان را عزت می بخشد و در باطن ضمن قانونگذاری، آنها را سکه یک پول می کند و برای آنها فقط نقش نعش را به رسمیت می شناسد ، با مدرک و دلیل برخورد کند. این برنامه را با شعار توخالی “بهشت زیر پای مادران است” آغاز می کنیم و به شعارهای دیگری از این دست در آینده خواهیم پرداخت.

داوری را به مردم می سپاریم. به مرد و زن ، تا با توجه به آن چه در برخورد با قانونگذاری و چگونگی اجرای آن مشاهده کرده و می کنند، قاضی بشوند و بگویند تا چه اندازه هر شعار پاسخگوی محتوای شعارهائی است که کلی منت بر سر زنان گذاشته و آنها را به در و دیوار شهر و روستا می چسبانند.

با هدف درک درستی یا نادرستی این شعار، چند کتاب قانون را ورق می زنیم و فقط چند نمونه را به بحث می گذاریم. بقیه را به خوانندگان “خانه امن” می سپاریم تا بر پایه تجربه های خود، بر آن بیافزایند. شعار بهشت زیر پای مادران را در چند بخش در مقایسه با قوانین بررسی می کنیم و بعد سراغ شعارهای توخالی دیگری می رویم که فاقد ارزش و اعتبار اجرائی در لایه های گوناکون جامعه هستند.
به خواندن ادامه دهید