زندگی های برباد رفته، قربانیان رها شده در دل جامعه – مریم رحمانی

asidffتا قانون خانواده برابر: قربانیان اسیدپاشی زندگی دردناکی دارند. درد از دست دادن چهره در دنیایی که زیبایی به اندازه ای برجسته شده که به صورت یک صنعت در آمده است از یک سو و مشکلات معیشتی و روانی برای بازگشت به جامعه از سوی دیگر زندگی آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. جراحی زیبایی و پلاستیک، هر چند رشد چشم گیری داشته اما هزینه های آن نیز بسیار گزاف است و هر قربانی قادر به پرداخت آن برای بازپس گرفتن چهره خود نیست. در این جا تنها بحث زیبایی در میان نیست قربانیان عمدتا چشمان خود را از دست می دهند و عمل های پی در پی هم فایده چندانی برای بهبود کامل آنان ندارد. این مسئله می تواند سبب وابستگی آنان به دیگران شود.
به خواندن ادامه دهید

Advertisements

پذيرش سايت > جستار زنانه > «دربند»، فیلمی که در بند مشکلات زنان نیست/مریم رحمانی

film dar bandتا قانون خانواده برابر: دربند پنجمین فیلم پرویز شهبازی، داستان دختری را با رتبه 15 کنکور پزشکی روایت می کند که از فرط سادگی پایان کارش به دادگاه می کشد! نازنین در 80 کیلومتری تهران زندگی می کند و به همین دلیل خوابگاه به او تعلق نمی گیرد. او با عدم تحویل خوابگاه مجبور به هم خانگی با زنی به نام سحر می شود. سحر زن مجردی است که در یک لوازم آرایشی فروشی کار می کند.او قصد رفتن به خارج از کشور را دارد و به همین دلیل به خاطر بدهی هایی که برای جور کردن پاسپورتش روی دستش مانده، راهی زندان می شود. دوستان سحر (مرد و زن) که هر شب در خانه او جمع می شوند وقتی او دچار مشکل می شود، ترکش می کنند و تنها نازنین که مدت زمان کوتاهی از آشنایی اش با سحر می گذرد تلاش می کند او را از مخمصه نجات دهد. سحر اما با ناسپاسی او را با سفته هایی که برای آزادی اش امضا کرده رها می کند و به هلند پناهنده می شود. گویی همه کسانی که از ایران مهاجرت می کنند به اخلاق پایبند نیستند. همچنین در فیلم سحر زنی نشان داده می شود که تعادل روانی ندارد و بعد از آن همه محبت به نازنین یکباره و بدون بروز هیچ مشکلی با او دعوا می کند و کار به فحش دادن می رسد. نازنین نیز زنی در کل پایبند به مذهب نشان داده می شود (در سکانسی از فیلم زمانی که دوست سحر می خواست وارد خانه شود سر او داد می کشد که صبر کند تا روسری را سرش کند). دوگانه ای که همیشه در فیلم های ایرانی وجود دارد.

به خواندن ادامه دهید

نگاهی به طرح جدید کمیسیون فرهنگی؛ زنان مجرد یا بمیرند یا روسپی شوند یا صیغه! مریم رحمانی

Power struggleتا قانون خانواده برابر: طرح «جامع رشد جمعیت و تعالی خانواده» کمیسیون فرهنگی مبنی بر اولویت اشتغال مردان متاهل با فرزند و بدون آن و در مرحله بعد زنان متاهل فرزند دار و بدون آن نشان از حرکت متحجرانه دیگری برای خانه نشین کردن زنان دارد. ماده 9 این طرح گفته است: «در کلیه بخش‌های دولتی و غیردولتی اولویت استخدام به ترتیب با مردان دارای فرزند و سپس مردان متاهل فاقد فرزند و سپس زنان دارای فرزند است. به کارگیری یا استخدام افراد مجرد واجد شرایط در صورت عدم وجود متقاضیان متاهل واجد شرایط بلامانع است.»[1]سال هاست که در بسیاری از آگهی های ادارات دولتی استخدام فقط مرد، بدجور در چشم زنان تحصیل کرده می زند و یادشان می آورد در ایران قرن 21 تنها معیار برای استخدام نه مهارت و تخصص که صرفا جنس بیولوژیکی است.

 

نگاهی تحلیلی به فیلم «برف روی کاج ها»؛

فیلمزنی که شبیه کلیشه های باسمه ای نیست/ مریم رحمانی
تاقانون خانواده برابر: برف روی کاج ها نخستین فیلم پیمان معادی، فیلمی خوش ساخت است که دوبار مرا در این اوضاع و احوال بد سیاسی و اجتماعی به سینما کشاند. داستان در مورد رابطه است. عشق، رابطه و خیانت بین زن و مرد دستمایه فیلم های بسیاری در ایران و جهان است. برخی ها ماندگار می شوند و برخی ها به زودی فراموش. فیلم برف روی کاج ها را می شود یکی از فیلم های قابل قبول ایرانی دانست. فیلمی سیاه و سفید که از همان اول تکلیفش را با مخاطب روشن می کند. شخصیت های داستان نه سیاه اند و نه سفید.
به خواندن ادامه دهید

قانون منع خشونت علیه زنان افغان نمادین است- گفتگو با حمیرا ثاقب / تهیه و تنظیم : مریم رحمانی

حمیرا ثاقتتا قانون خانواده برابر: حمیرا ثاقب، نویسنده، فعال برابری جنسیتی، مدیر مسئول مجله و وب سایت «نگاه زن» افغانستان است. شبكه نگاه زن كار خود را در سال 2010 در قالب مجله اي براي زنان به نام نگاه زن آغاز کرد و اكنون تنها وب سايت خبرگزاري در افغانستان است كه به صورت تخصصي به مسايل زن ها مي پردازد.اين وب سايت كار خود را در سال 2011 ميلادي شروع کرده است. ثاقب به عنوان یکی از صد متفکر برتر جهان از میان صد نفر در نشریه یوتن ریدر در سال 2011 شناخته شده است. او در سال 2011 از سوی نهادهای جامعه مدنی افغانستان در جلسه بین المللی بن دوم در آلمان شرکت نمود و در پی نوشتن نقدی بر مصوبه شورای علما با عنوان «مصوبه شورای علما؛تفسیری یک سویه یا نگاهی مردانه به دین؟»[1] هنگام برگشت از بنیاد آرمان شهر در کابل مورد آدم ربایی قرار گرفت اما توانست از دست آدم ربایان با کمک دیگران جان سالم به در برد و بعد از آن مجبور شد از افغانستان مهاجرت کند. با او در مورد چگونگی تصویب قانون منع خشونت علیه زنان افغان گفتگو کردیم.
به خواندن ادامه دهید

استدلال هایی برای ترغیب مردان به استفاده از کاندوم/گفت و گو با دکتر مریم محبی، روان درمانگر و سکس تراپیست؛

doktor maryamتا قانون خانواده برابر: آماری رسمی از تعداد شرکای جنسی که از کاندوم استفاده می‌کنند نداریم در حقیقت بر اساس شنیده‌ها و ‌گاه حتی آمارهای رسمی دختران و پسران روابط جنسی را در سنین نوجوانی یا جوانی شروع می‌کنند که می‌تواند خیلی متنوع باشد. نتایج تحقیقات نیز نشان می‌دهد زنان و مردان متاهل روابط خارج از ازدواج هم دارند در حالی که استفاده از کاندوم در ایران متاسفانه بین این افراد رایج نیست. این امر برای کشوری که آتشفشان ایدز را در راه دارد امری هشداردهنده و خطرناک است؛ بیماریی که بیشتر قربانیان آن زنان هستند. بنابراین از دکتر مریم محبی سکسولوژیست درخواست کردیم در مورد راه‌های تشویق افراد به استفاده از کاندوم توضیح دهند.
به خواندن ادامه دهید

نگاهی به وضعیت زنان روزنامه نگار در ایران؛امنیتی که نیست، تبعیضی که هست /تهیه :هاله صفرزاده- مریم رحمانی

زنان روزنامه نگارتا قانون خانواده برابر: در قسمت قبل به بررسی وضعیت تنی چند از روزنامه نگاران زن ایرانی پرداختیم و سعی کردیم مشکلات و محدودیت های آنان را در عرصه خبر نشان دهیم در ادامه به بقیه مسائلی که زنان در این حرفه با آن دست و پنجه نرم می کنند، می پردازیم.
به خواندن ادامه دهید