دولت هند سه طلاقه کردن زنان مسلمان را جرم اعلام کرد

برخی این دستورالعمل را که در حمایت از حقوق زنان مسلمان تهیه شده، تلاش نارندرا مودی نخست وزیر هند برای جلب نظر زنان مسلمان دارای حق رای توصیف کرده‌اند.
دولت هند روز چهارشنبه دستورالعمل ویژه‌ای را به تصویب رساند که سه طلاقه شدن زنان مسلمان را ممنوع و آن را جرم قابل پیگرد قانونی اعلام می‌کند.
به خواندن ادامه دهید

وضعیت زنان کارگر: نقطه تلاقی ستم جنسیتی و طبقاتی میترا هاشمی

بیدارزنی:‌ این گزارش حاصل تلاش جمعی از زنان علاقمند به حوزه‌ی اشتغال زنان بوده، که در مراسم روز جهانی کارگر ارائه شده است.

زنان کارگر در موقعیت پایین‌تر و فرودستی بیشتری نسبت به مردان قرار دارند. زنان علاوه بر ستم طبقاتی‌ای که بر آنان اعمال می‌شود، تحت سیطره‌ی ستم جنسیتی در تمامی ابعاد زندگی خود هستند. ستم جنسیتی‌ای که نه تنها در حوزه‌ی اشتغال و محیط کار، بلکه پیش و پس از ساعات کاری نیز بر آنان تحمیل می‌شود.

به خواندن ادامه دهید

بیانیه‌ای در حمایت از دختران ایرانشهر نقش و مسئولیت قوه‌ی قضاییه در تکرار سیستماتیک «تجاوز گروهی» انکارناپذیر است

چندی پیش خبری حاکی از تجاوز گروهی به زنان ایرانشهر، یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان، منتشرشد که برای مدتی کوتاه فضای رسانه‌ای کشور را تحت‌الشعاع قرار داد؛ اما با گذشت چند ماه از انتشار این خبر، جریان در اذهان عمومی کم رنگ و به فراموشی سپرده شد. ارگان‌های مسئول با ایجاد فضای سرکوب و بازداشت افرادی که پیگیر جزئیات پرونده بودند، از جمله «عبدالله بزرگ‌زاده» از ایجاد شفاف سازی در مورد این پرونده سرباز زدند. چه بسا اگر «مولوی محمد طیب ملازهی» چنین مسأله‌ای را فاش نمی‌کرد، خبر هرگز تا به این حد انعکاس نمی‌یافت. علاوه بر مبهم بودن تعداد قربانیان این پرونده، روند دستگیری معترضین، از سمت بدنه‌‌ی حاکم به شکلی ادامه یافت که گویی از افراد قربانی دعوت به سکوت می‌شد تا هر چه بیشتر جرمی در ارتباط با بدن زنان از عرصه‌ی عمومی حذف شود و مهر تأییدی باشد بر ناامن بودن فضای اجتماعی ایران برای زنان. زیرا همواره مطرح شدن چنین اتفاقات خشونت‌آمیزی علیه زنان و بدنشان و سخن گفتن از جرم‌هایی نظیر این اتفاق در جامعهٔ مردسالار تابویی فراگیر بوده است و قطعا اعمال چنین سیاست‌هایی معنایی جز حمایت ضمنی ازخشونت به عنوان ابزاری جهت حفظ فرودستی زنان ندارد.

به خواندن ادامه دهید

شماری از زندانیان زن در قندهار ‹قصد ترک زندان را ندارند› – در زندان قندهار کمتر از صد زن زندانی بسر می‌برند

فعالان حقوق بشر در ولایت جنونی قندهار گفته‌اند که شماری از زندانیان زن این ولایت پس از پایان دوران محکومیت‌شان، به دلیل نداشتن محلی برای زندگی در زندان مانده‌اند.
در زندان ولایت قندهار حدود سه هزار زندانی بسر می‌برند که کمتر از صد نفر آنان زنان هستند.
مسئولان زندان این ولایت نیز گفته‌اند که بعد از ختم دوران محکومیت زنان زندانی، آنان یک لحظه مسئولیت نگهداری این زنان را ندارند، اما به گفته او، این زنان به علت مشکلات یا اختلاف‌های خانوادگی نمی‌خواهند که «به خانه‌های شان برگردند».
به خواندن ادامه دهید

مشق قاچاق برای دانش‌آموزان زلزله زده

سلامت نیوز:از دالاهو تا سرپل‌ذهاب، از قصر شیرین تا ثلاث باباجانی، زندگی دوباره به جریان افتاده اما چیزی که در این میان بیش از پیش جای خالی‌اش حس می‌شود ساختمانی با نام مدرسه است.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از جهان صنعت ،همان شب که زلزله آمد، نیمکت‌ها و میز معلم زیر آوار ماندند‌ مثل آدم‌ها، مثل آرزوهایی که زیر سقف و دیوارهایی که یک روز با هزار امید برای بودن و ماندن خانواده ساخته شدند. خانه‌ها کم و بیش دوباره از نو بنا شد اما مدرسه‌ها شبیه قبل از زلزله نشدند. بیشتر بچه‌ها سال تحصیلی را در کانکس‌ها تمام کردند و دوباره امسال هم در همان کانکس‌هایی که کلاس می‌نامندش ماندگار می‌شوند.
به خواندن ادامه دهید

مادر نرگس محمدی: چرا با مرخصی دخترم موافقت نمی‌کنید؟ ظلم علیه او تا کجا؟

عذرا بازرگان، مادر نرگس محمدی در نامه‌ای خطاب به دادستان تهران از مسئولان خواست تا با مرخصی فرزند زندانی‌اش برای دیدن پدر موافقت کنند.
مادر نرگس محمدی در نامه خود نوشته است: «چنانچه هنوز مصر بر محرومیت فرزندم هستند، لااقل با مأمورانشان او را یک ساعت پیش پدرش روانه کنند تا پدر پیرش از اضطراب ندیدن پاره تنش آرام گیرد.»
به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، متن نامه عذرا بازرگان، مادر نرگس محمدی به عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران به شرح زیر است:
به خواندن ادامه دهید

خشم و سرخوشی؛ آتش از آنِ ماست

دو بیانیه از ائتلاف فمینیستی آرژانتینی «نی اونا منوس»
ترجمه: لاله پاشا و طاها زینالی
توضیح مترجمان
«نی‌ اونا مِنوس» (1Ni una menos) نام ائتلافی از کلکتیوهای فمینیستی در آرژانتین است که در سال ۲۰۱۵ پایه‌گذاری شد. در فضای خشم عمومی پس از قتل دیانا گارسیا، دختر نوجوانی که جسدش در زباله‌ها پیدا شده بود، این گروه موفق شد در اعتراض به قتل‌های جنسیتی2 راه‌پیمایی‌ اعتراضی گسترده‌ای در ماه مارس همان سال ترتیب دهد. آن‌ها به برگزاری تظاهرات علیه خشونت جنسیتی ادامه دادند و با کشته‌شدن وحشت‌آور دختر نوجوان دیگری یک سال پس از قتل دیانا گارسیا، در مارس ۲۰۱۶ اولین اعتصاب سراسری زنان در آرژانتین را به‌ راه انداختند. چنا‌نچه در وبسایت آنها نوشته شده ”نی اونا منوس فریادی کلکتیو علیه خشونت ماچوييست… چرا که در آرژانتین هر ۳۰ ساعت یک زن به قتل می‌رسد. در ابتدا گروهی از روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و هنرمندان برای ائتلاف علیه این خشونت فراخوان دادند، اما با استقبال و به ‌دست گرفتن ابتکار عمل مردمی، این ائتلاف به کارزاری جمعی بدل شد“.

به خواندن ادامه دهید